Sikasso

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sikasso
Stad in Mali Vlag van Mali
Sikasso (Mali)
Sikasso
Situering
Regio Sikasso
Coördinaten 11° 19′ NB, 5° 41′ WL
Algemeen
Oppervlakte 400 km²
Inwoners (2009[1]) 226.618
(560 inw./km²)
Hoogte 410 m
Burgemeester Kalifa SANOGO (Adéma-Pasj)(verkozen in 2016)[2]
Foto's
Le grand marché.jpg
de grote markt van Sikasso (Moussa Niakate)
Portaal  Portaalicoon   Afrika

Sikasso is een stad (commune urbaine) en gemeente (commune) in het zuiden van Mali. Zij is de snel groeiende hoofdstad van de regio Sikasso. Het aantal inwoners is tussen 1998 en 2009 toegenomen van 134 774 personen naar 226 618.[3][4] Sikasso is daarmee, na de hoofdstad Bamako, de tweede stad van het land.[5]

Geschiedenis[bewerken]

De tata van Sikasso, (foto: Édouard Riou)[6]

De stad Sikasso is gesticht aan het begin van de 19e eeuw door Mansa Daoula Traoré. Destijds was het nog een dorpje, totdat Tiéba Traoré koning werd van het Senufo koninkrijk Kénédougou. Zijn moeder kwam uit Sikasso en daarom maakte hij dit dorp tot de hoofdstad van zijn koninkrijk. Koning Tiéba Traoré (1845-1893) bouwde zijn paleis op de heilige heuvel Mamelon en richtte er een tata (verdedigingsmuur) op, om de stad te verdedigen tegen aanvallen van de Malinka veroveraar Samory Touré - stichter van het islamitische koninkrijk Wassoulou - en vervolgens tegen die van de koloniale Franse troepen. De Franse ontdekkingsreiziger Louis-Gustave Binger ontmoette Samory op 26 september 1887 in Sikasso, een ontmoeting die hij beschrijft in zijn reisverslag Du Niger au golfe de Guinée[7]. Hij geeft daarin ook een lange beschrijving van de tata de Sikasso (zie ook de tekening linksboven).[8]

De stad weerstond een langdurig beleg van Samory van 1887 tot 1888, maar viel op 1 mei 1898 na ruim 2 jaar wel in Franse handen. Koning Babemba Traoré (1855-1898), die zijn broer Tiéba had opgevolgd, gaf zich niet over aan het Franse koloniale leger, maar pleegde zelfmoord onder het Bamanankan motto ‘de dood prevaleert boven schaamte‘ ("Saya ka fisa ni maloya ye").

Mee bezig Mee bezig
Aan dit artikel of deze sectie wordt de komende uren of dagen nog druk gewerkt.
Klik op geschiedenis voor de laatste ontwikkelingen.

Geografie[bewerken]

Sikasso vormt in West-Afrika een knooppunt tussen de kustlanden Togo, Benin, Ghana en Ivoorkust en de door andere landen ingesloten landen Burkina Faso en het binnenland van Mali zelf. De stad ligt ongeveer 373 km ten zuidoosten van de Malinese hoofdstad Bamako, zo’n 100 km van de grens met Ivoorkust en op 45 km van buurland Burkina Faso.[9]

Klimaat[bewerken]

Sikasso’s sub-tropische klimaat met overvloedige neerslag in het regenseizoen (tot 298,6 mm per maand) is gunstig voor de teelt van landbouwproducten. Verse groenten en fruit zijn het hele jaar door beschikbaar. Daardoor is de regio zelfvoorzienend in voedsel, in tegenstelling tot de rest van Mali.

Weergemiddelden voor Sikasso (Mali)
Maand jan feb mrt apr mei jun jul aug sep okt nov dec Jaar
Gemiddeld maximum (°C) 33,6 36,2 37,6 37,4 35,9 33,1 30,9 30,1 31,3 33,6 34,5 33,1 34,0
Gemiddelde temperatuur (°C) 24,0 27,0 29,5 30,6 29,7 27,7 26,1 25,1 26,1 27,4 25,9 23,6 26,9
Gemiddeld minimum (°C) 14,5 17,9 21,8 24,4 24,0 22,3 21,4 21,3 21,1 21,4 17,9 17,6 20,2
Neerslag (mm) 1,1 3,3 12,9 45,0 94,6 152,0 235,7 298,6 193,2 72,7 11,2 1,9 1.122,2
Bron: climate-charts.com

Bezienswaardigheden in de omgeving[bewerken]

Het fort op de heuvel Mamelon in Sikasso (tegenwoordig een watertoren)(foto: Alexandre Magot)
  • de Mamelon de Sikasso, een kunstmatig opgetrokken heuvel in het centrum van de stad, waar de koningen van Sikasso zetelden
  • de ruines van de legendarische tata de Sikasso, in de 19e eeuw gebouwd door koning Tiéba Traoré en diens broer en opvolger Babemba Traoré. Le Tata de Sikasso is een imposante verdedigingswal, gemaakt van aangestampte aarde. De uiteindelijke versie had een omtrek van 9,5 km. De dikte van de fundamenten was 6 m en versmalde gaandeweg naar 2 m aan de bovenkant. De hoogte varieerde tussen 4 en 6 m en telde 5 vergrendelbare poorten. Dankzij deze tata kon Sikasso lange tijd de troepen van Samory Touré tegenhouden en later aanvankelijk de bestorming door het Franse koloniale leger afslaan.
  • de grotten van Missirikoro op 13 km naar het zuiden; deze grotten bevatten relikwieën van een oude stam.[10]
  • de watervallen van Farako (25 km naar het oosten); vooral interessant tijdens het regenseizoen
  • het paleis van de koningen van Kenedougou op de Mamelon.[11]

Economie[bewerken]

Marktkoopvrouwen verkopen allerhande groenten, fruit, noten en tweedehands kleding op de markt in Sikasso, medio februari 2008 (foto: C.Hugues)

Economisch potentieel[bewerken]

In januari 2001 heeft het hulpagentschap van de BCEAO (Banque centrale des États de l'Afrique de l'Ouest: Centrale bank van West-Afrikaanse staten) een filiaal geopend in Sikasso, om nieuw élan aan de economie van deze strategisch belangrijke stad te geven. Ook de EU-werkgroep AEBR (Werkgemeenschap van Europese grensgebieden) ziet het potentieel van Sikasso en haar rol in de grensregio. In 2012 heeft deze werkgroep een voorstel gedaan voor verder onderzoek naar de mogelijkheden om een intensieve samenwerking tot stand te brengen tussen de regio’s aan weerszijden van de grenzen. Het gaat daarbij om Sikasso (Mali), Korhogo (Ivoorkust) en  Bobo Dioulasso (Burkina Faso). Vooral de homogeniteit van hun volken, hun landbouw en hun productie- en distributiesysteem zijn unieke factoren die ‘sub-regionale solidariteit’ wordt genoemd.[12]

Transport en landbouw[bewerken]

Naast de functies van doorgangs- en overslagplaats vervult Sikasso een sleutelrol in de vermarkting van agrarische producten uit de regio en het faciliteren van de landbouw met ondersteunende diensten. In de zuidelijke regio wordt nog altijd veel katoen verbouwd. Ongeveer 80% van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouwsector.[13][14][15]

Twee hoofdwegen lopen als internationale verkeersslagaders door Sikasso heen.[16] Deze stad is dus letterlijk een vitaal kruispunt voor West-Afrikaanse handel en transport. Van zuid naar noord verbindt de ene asfaltweg Ivoorkust (RN7) en het zuiden van Burkina Faso (RN10) via Koutiala (RN11) met Ségou, Mopti en Timboektoe, en vice versa. De andere geasfalteerde weg (RN7) is de meest rechtstreekse verbinding over land tussen de hoofdstad van Burkina Faso, Ouagadougou, en die van Mali, Bamako. Deze weg loopt vanuit Sikasso naar het oosten en draait in Bougouni naar het noordnoordwesten en wordt ook wel de ‘Trans-Sahelian highway’ genoemd. Bovendien is Sikasso bereikbaar via het kleine Aéroport international de Sikasso Dignagan.

Ambachten[bewerken]

In Sikasso werken allerhande ambachtslieden. Zij vervaardigen en bewerken o.a. textiel, juwelen, lederwaren, maskers, beelden, voedsel en huishoudelijke gebruiksvoorwerpen. Deze producten worden in de stad verkocht, in de regio gedistribueerd of geëxporteerd.[17]

Ontwikkeling en samenwerking[bewerken]

Ondanks haar zelfvoorziening op het gebied van voedsel is Sikaso, evenals de rest van Mali, sterk afhankelijk van ontwikkelingssmenwerking. Dit wordt vooral veroorzaakt door gebrek aan exportproducten en doordat zowel de kwaliteit als de kwantiteit van de katoenproductie de afgelopen decennia achteruit is gegaan, ten gevolge van de relatief hoge arbeidskosten van de handmatig geoogste katoen. Investeren in o.a. kunstmest is daardoor bemoeilijkt.[18][19]

En zo is ook de ‘Trans-Sahelian Highway’, bij voorbeeld, in 1993-1994 geasfalteerd met behulp van Deense ontwikkelingssamenwerking. Het bovengenoemde onderzoeksvoorstel van de AEBR zou de stad en deze regio’s een enorme impuls kunnen geven op weg naar een verbeterde zelfredzaamheid.

Onderwijs[bewerken]

Sikasso heeft 17 scholen voor middelbaar onderwijs; o.a. een lyceum, een agrarische en diverse technische opleidingen.[20]

Cultuur[bewerken]

Oumou Sangaré (Madrid, april 2019) (foto: Diario de Madrid)

Jaarlijks wordt in juni in Sikasso het festival Triangle du balafon gehouden, gewijd aan het gelijknamige, traditionele muziekinstrument.[21] Deelnemers aan dit festival komen uit Mali, Burkina Faso, Ivoorkust en Guinée. Zij kunnen de Lamissa Bengaly-prijs winnen.[22] Sikasso heeft sinds enkele jaren ook een balafoonmuseum.[23]

Een populair muziekgenre uit Sikasso en omgeving is wassoulou. De uit Bamako afkomstige griot Oumou Sangaré is internationaal de bekendste ster in dit genre.[24] Haar voorouders stammen uit de regio Sikasso.

Verder heeft Sikasso het “Centre de recherche pour la sauvegarde et la promotion de la culture sénoufo”, opgericht door pater Emilio Escudero Yangüela. Dit centrum stelt zich ten doel om informatie te verzamelen en te verstrekken over de cultuur van de Senufo.[25][26]

Sport[bewerken]

In januari 2002 werd in Sikasso een voetbalstadion (stade Babemba Traoré) opgeleverd met een capaciteit van 15 000 personen, gebouwd ter gelegenheid van de Afrika Cup in 2002, waarin Mali als 4e eindigde. Dit stadion is vernoemd naar koning Babemba Traoré, als eerbetoon voor zijn verdediging van de stad tegen de invasie van de koloniale Fransen (zie het hoofdstuk Geschiedenis). Rond het voetbalveld is tevens een atletiekbaan aangelegd met 5 banen.

De voetbalclub die er speelt, heet AS Tata National, spelend in een zwart-wit tenue. Zij stond in 2002 in de finale van de Malinese voetbalbeker.

Ook heeft Sikasso een tennisveld[27]

Bevolking[bewerken]

Demografie[bewerken]

Zoals hierboven vermeld is Sikasso een snel groeiende stad. In de census van 1998 werden 134 774 personen geregistreerd. Bij de volkstelling van 2009 was het inwonertal gegroeid naar 226 618 inwoners (een hoge bevolkingsgroei, die niet geheel voortkomt uit de natuurlijke aanwas, maar voor een aanzienlijk deel valt toe te schrijven aan verstedelijking en immigratie).[28][29]

In onderstaande tabel is de bevolking van 2009 uitgesplitst naar mannen en vrouwen en staat het aantal huishoudens vermeld; meer demografische gegevens zijn niet beschikbaar voor de stad Sikasso. Opvallend is, dat het percentage mannen iets hoger ligt dan het percentage vrouwen; voor de regio Sikasso is dat tegenovergesteld (resp. 49.3 en 50.7 %).

        Bevolking Sikasso (stad) (april 2009)        # / %[30]
Personen 226 618
Mannen  (#) 114 171
Vrouwen (#) 112 447
Huishoudens (#) 36 444
Personen per huishouden (#) 6.2
Mannen (%) 50.4
Vrouwen (%) 49.6

Bevolkingsgroepen[bewerken]

In Mali leven al vele eeuwen verschillende volkeren door elkaar heen en met elkaar samen.[31][32] Ook in Sikasso wonen mensen uit de meeste van deze volkeren: Bambara, Malinke, Soninke, Fulani (Peul), Senufo, Songhai, Toeareg, Bozo, Dogon en Tellem.

In Sikasso wonen relatief veel Sénufo, akkerbouwers die oorspronkelijk (meer dan 400 jaar geleden) vanuit Burkina Faso zijn gekomen. (De meeste van de ruim 800 000 Senufo in Mali leven in de regio Sikasso,[33][34] met een totale bevolking van 2.6 miljoen mensen (in 2009).)[35] De Fransen hebben hun cultuur min of meer ongemoeid gelaten.[36][37] Senufo zijn hoofdzakelijk animisten.[38]

Huisvesting[bewerken]

De gemeente Sikasso onderscheidt 3 soorten woningen: traditionele, koloniale en moderne. Daarnaast is er sprake van een aantal spontaan ontstane, aanpalende dorpjes; waarvan een aantal als krottenwijk wordt aangeduid. Sinds 2011 probeert de gemeente deze laatste te verbeteren en zoveel mogelijk inwoners van deze wijken te herhuisvesten.[39]

Religie[bewerken]

Mee bezig Mee bezig
Aan dit artikel of deze sectie wordt de komende uren of dagen nog druk gewerkt.
Klik op geschiedenis voor de laatste ontwikkelingen.

Politiek en bestuur[bewerken]

Stedenband[bewerken]

Sikasso onderhoudt een stedenband met[40]:

Verder zijn contacten gelegd met de volgende steden om eventueel een stedenband mee aan te gaan.

Bekende inwoners[bewerken]

Geboren[bewerken]

Inwoners[bewerken]

De eerste Malinese president, Modibo Keïta, heeft aan het begin van zijn carrière als leraar lesgegeven in Sikasso.

Fotogalerij[bewerken]

Externe links[bewerken]