Sinustachycardie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Sinustachycardie
ECG bij een sinustachycardie. Hier heeft het hart een ritme van 150 slagen per minuut.
ECG bij een sinustachycardie. Hier heeft het hart een ritme van 150 slagen per minuut.
Coderingen
ICD-9 427.81
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Bij een sinustachycardie veroorzaakt de sinusknoop, de sinoatriale knoop, te veel hartslagen. Het is een type tachycardie, dus een te snel ritme van het hart. Men spreekt van tachycardie als het aantal slagen hoger is dan 100 per minuut. Een normaal ritme ligt tussen de 60 en 100 slagen per minuut. [1] Het is éen van de mogelijke hartritmestoornissen.

Oorzaken[bewerken]

De oorzaken van een sinustachycardie zijn zeer divers, bijvoorbeeld emoties, onderliggend hartaandoening (hartfalen, kleplijden), koorts, anemie, sepsis, hormonale oorzaken (hyperthyreoidie, feochromocytoom), ondervulling door uitdroging of een bloeding, medicatie (theofylline, salbutamol), drugs zoals koffie en cocaine en alle andere condities die resulteren in stimulatie van de hartactiviteit.

Behandeling[bewerken]

Medisch onderzoek en daaropvolgende behandeling is gericht op het identificeren van de onderliggende oorzaken, middels bloedonderzoek, lichamelijk onderzoek, anamnese gericht op onder meer geneesmiddelen en drugs en symptomen van hartfalen, bloedonderzoek naar anemie, ontstekingswaarden en schildklierfunctie. Als er geen onderliggende oorzaak wordt gevonden is een sinustachycardie onschuldig en behoeft dit geen behandeling. Eventueel kan bij klachten een bètablokker worden gestart, maar in principe wordt dit ontraden.

Externe links[bewerken]