Sinustachycardie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Samenvoegen naar Ten minste één Wikipediagebruiker vindt dat de inhoud van dit artikel ingevoegd zou moeten worden in Tachycardie, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dit artikel een redirect te worden (hier melden).
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Sinustachycardie
ECG bij een sinustachycardie. Hier heeft het hart een ritme van 150 slagen per minuut.
ECG bij een sinustachycardie. Hier heeft het hart een ritme van 150 slagen per minuut.
Coderingen
ICD-9 427.81
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een sinustachycardie betekent dat de sinusknoop, de sinoatriale knoop, te veel slagen van het hart veroorzaakt.[1] Het is éen van de mogelijke hartritmestoornissen. Men spreekt algemeen van een tachycardie, dus een te snel ritme van het hart, als het aantal slagen hoger is dan 100 per minuut. Een normaal ritme ligt tussen de 60 en 100 slagen per minuut.

Oorzaken[bewerken]

De oorzaken zijn zeer divers, bijvoorbeeld emoties, onderliggend hartaandoening (hartfalen, kleplijden), koorts, anemie, sepsis, hormonale oorzaken (hyperthyreoidie, feochromocytoom), ondervulling door uitdroging of een bloeding, medicatie (theofylline, salbutamol), drugs zoals koffie en cocaine en alle andere condities die resulteren in stimulatie van de hartactiviteit.

Behandeling[bewerken]

Er moet vooral gezocht worden naar onderliggende oorzaken, middels bloedonderzoek, lichamelijk onderzoek, anamnese onder meer gericht op geneesmiddelen en drugs en symptomen van hartfalen, bloedonderzoek naar anemie, ontstekingswaarden en schildklierfunctie. Als er geen onderliggende oorzaak wordt gevonden is een sinustachycardie onschuldig en behoeft dit geen behandeling. Eventueel kan bij klachten een bètablokker worden gestart, maar in principe wordt dit ontraden.

Links[bewerken]

Referenties[bewerken]