Sjoerd van der Schaaf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sjoerd Thomas van der Schaaf (Gorredijk, 1 april 1906Oenkerk, 8 juni 2006) was een Fries journalist, dichter en schrijver.

Van der Schaaf begon zijn journalistieke loopbaan bij het Friesch Dagblad. Het grootste deel van zijn werkzaam leven sleet hij echter buiten Friesland. Hij schreef voor Het Volk en het verzetsblad Je Maintiendrai.
Na de bevrijding werd Van der Schaaf hoofdredacteur van de Heerenveense Koerier, die met ingang van 24 mei 1952 werd voortgezet als Friese Koerier. Zijn adjunct-hoofdredacteur was Fedde Schurer. Van der Schaaf nam op 30 augustus 1952 afscheid als hoofdredacteur[1] en vertrok uit Friesland om het Nieuw Utrechts Nieuwsblad, de Utrechtse editie van Het Parool, te gaan leiden. Vanaf 1964 was hij politiek commentator van Het Parool, tot aan zijn pensionering in 1971.[2] Henk Hofland herinnerde zich Van der Schaaf om diens eigenzinnigheid.[3]

Hij keerde terug naar Friesland en vestigde zich in Oenkerk. Daar schreef hij romans, verhalen en gedichten in de Friese taal.
In opdracht van de Fryske Akademy schreef hij een historisch overzicht van de Friese beweging, een stroming die de erkenning van de Friese cultuur nastreefde. Met deze Skiednis fan de Fryske biweging (1977) won hij in 1978 de Piter Jellespriis. In 1983 kreeg hij voor de roman De bijekening (1981) de Gysbert Japicxpriis toegekend, wegens "zijn brede schildering van politieke en maatschappelijke vraagstukken".[4] Er kwam echter ook veel kritiek op het streekromanachtige karakter ervan. Zijn hoofdpersoon, een bijenhouder, ziet parallellen tussen het leven in de bijenkorf en dat in onze maatschappij.[5]

Van der Schaaf overleed op honderdjarige leeftijd.