Spaanse parelskink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spaanse parelskink
IUCN-status: Gevoelig[1] (2008)
Iberischer Walzenskink.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie: Scincidae (Skinken)
Geslacht: Chalcides
Soort
Chalcides bedriagai
(Boscá, 1880)
Afbeeldingen Spaanse parelskink op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Spaanse parelskink op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De Spaanse parelskink,[2] ook wel Iberische skink[3] (Chalcides bedriagai) is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae). De soort wordt ook wel Spaanse rolskink genoemd, een benaming die voor de soorten uit het geslacht Chalcides wordt gegeven vanwege het opvallend ronde lichaam.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De Spaanse parelskink bereikt een maximale lichaamslengte tot ongeveer 16 centimeter. Ongeveer de helft van de lichaamslengte bestaat uit de lange staart. Het lichaam is gestroomlijnd door de gladde schubben, lange staart en zeer kleine pootjes. De basiskleur is grijs- tot geelbruin en een witte buik, met over de gehele bovenzijde kleine, witte vlekjes die in rijen verdeeld zijn en vaak donkeromzoomd waardoor ze wel iets van een ruitvorm weg hebben. De soort is soms moeilijk van de parelskink (Chalcides ocellatus) te onderscheiden, met name de juvenielen zijn nauwelijks uit elkaar te houden. Door te kijken naar de hoornplaatjes op de bovenkaak zijn de soorten te determineren.

Algemeen[bewerken]

De skink komt alleen voor in Spanje en Portugal, niet in de Pyreneeën, en houdt van zanderige en droge gebieden waar ze half ingegraven liggen loerend op een prooi. De skink komt voor zanderige streken: in duinen, tuinen met muren en andere plaatsen met vegetatie en graafmogelijkheden. De skink neemt wel eens een zonnebad op stenen en bij gevaar kruipt het dier onder de steen of in een hol. Het is een schuwe en snelle soort die met het gladde lichaam bijna overal onder kan kruipen. De skink is bodembewonend maar kan wel klimmen om aan belagers te ontsnappen. Het voedsel bestaat uit insecten en de larven, slakken, naaktslakken en wormen.

Naamgeving en taxonomie[bewerken]

De Spaanse parelskink werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1880 door Eduardo Boscá y Casanoves. De soortnaam bedriaga verwijst naar de bioloog Bedriaga. Er worden drie ondersoorten erkend;

Externe link[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]