Spaanse parelskink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spaanse parelskink
IUCN-status: Gevoelig[1] (2008)
Iberischer Walzenskink.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Familie: Scincidae (Skinken)
Geslacht: Chalcides
Soort
Chalcides bedriagai
(Boscá, 1880)
Afbeeldingen Spaanse parelskink op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Spaanse parelskink op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De Spaanse parelskink,[2] ook wel Iberische skink[3] (Chalcides bedriagai) is een hagedis uit de familie skinken, (Scincidae). De soort wordt ook wel Spaanse rolskink genoemd, een benaming die voor de soorten uit het geslacht Chalcides wordt gegeven vanwege het zeer ronde lichaam.

Beschrijving[bewerken]

De Spaanse parelskink wordt niet groter dan 16 centimeter, de helft van de lichaamslengte bestaat uit staart. Het lichaam is zeer gestroomlijnd; gladde schubben, een lange staart en zeer kleine pootjes. De basiskleur is grijs- tot geelbruin en een witte buik, met over de gehele bovenzijde kleine, witte vlekjes die in rijen verdeeld zijn en vaak donkeromzoomd waardoor ze wel iets van een ruitvorm weg hebben. De soort is soms moeilijk van de parelskink (Chalcides ocellatus) te onderscheiden, met name de juvenielen zijn nauwelijks uit elkaar te houden. Door te kijken naar de hoornplaatjes op de bovenkaak zijn de soorten te determineren.

Algemeen[bewerken]

De skink komt alleen voor in Spanje en Portugal, niet in de Pyreneeën, en houdt van zanderige en droge gebieden waar ze half ingegraven liggen loerend op een prooi. De skink komt voor zanderige streken: in duinen, tuinen met muren en andere plaatsen met vegetatie en graafmogelijkheden. De skink neemt wel eens een zonnebad op stenen en bij gevaar kruipt het dier onder de steen of in een hol. Het is een schuwe en snelle soort die met het gladde lichaam bijna overal onder kan kruipen. De skink is bodembewonend maar kan wel klimmen om aan belagers te ontsnappen. Het voedsel bestaat uit insecten en de larven, slakken, naaktslakken en wormen.

Taxonomie[bewerken]

De Spaanse parelskink werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1880 door Boscá. De soortnaam bedriaga verwijst naar de bioloog Bedriaga. Er worden drie ondersoorten erkend;

Externe link[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Spaanse parelskink op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 297 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland - H. Strijbosch, A.H.P. Stumpel, R.C.M. Creemers, J.J.C.W. van Delft, A. Groenveld & D. Bauwens - Standaardlijst voor de Nederlandse namen van de Europese amfibieën en reptielen Website

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Chalcides bedriagai - Website Geconsulteerd 4 februari 2012