Spaghetti-arrest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Spaghetti-arrest
Datum 14 oktober 1996
Partijen Marc Dutroux
Jean-Marc Connerotte
Zaak   P.96.1267.F
Instantie Hof van Cassatie
Proc.-gen. Eliane Liekendael
Procedure Onttrekking aan de rechter
Procestaal Frans
Wetgeving Artt. 542 en 545 Sv.
Art. 828 Ger.W.
Onderwerp   Gewettigde verdenking
Onpartijdigheid van de rechter
Verwijzing naar een andere rechter
Vindplaats   Arr. Cass. 1996, 379

Het spaghetti-arrest is een uitspraak van het Hof van Cassatie in België van 14 oktober 1996 in verband met de zaak-Dutroux. De uitspraak had tot gevolg dat onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte van de zaak werd gehaald, omdat hij had meegegeten aan een diner waar ook de slachtoffers waren.

Het diner[bewerken | brontekst bewerken]

Op zaterdag 21 september, 39 dagen na de bevrijding van Sabine Dardenne en Laetitia Delhez uit de kelder van Dutroux, werd in Bertrix een diner georganiseerd ter ere van de overlevende slachtoffers. Aanwezig waren Sabine en Laetitia, een notaris, de aanklager Michel Bourlet en de onderzoeksrechter Connerotte - die juist die dag getrouwd was. De magistraten blijven een uur, spreken niet met de twee aanwezige slachtoffers, krijgen een bord spaghetti, en een vulpen van omgerekend 27 euro. Voor hun vrouwen is er een bloemetje.

Wraking[bewerken | brontekst bewerken]

De verdediger van Dutroux, Julien Pierre, dient een klacht in tegen beide magistraten. Op 14 oktober 1996 doet het Hof van Cassatie uitspraak: vanwege de schijn van partijdigheid wordt onderzoeksrechter Connerotte van de zaak gehaald: Een onderzoeksrechter houdt nooit op rechter te zijn, (...) Hij mag onder geen enkele omstandigheid, hoe uitzonderlijk ook, bij de partijen en bij de publieke opinie de schijn van partijdigheid wekken, aldus de motivering.[1] Met deze uitspraak volgt het Hof van Cassatie het advies van Eliane Liekendael, de toenmalige procureur-generaal bij het Hof. Op voorhand was door premier Dehaene gevraagd om inventiviteit aan de dag te leggen in deze zaak, maar Liekendael verklaarde geen woordvoerder van het sentiment te zijn; haar enige taak was de rechtsregels toe te passen.

Het onderzoek naar de ontvoeringen wordt overgedragen aan Jacques Langlois, een collega van Connerotte te Neufchâteau. Dominique Gérard krijgt het onderzoek naar de autozwendel. Bourlet mag zijn werk voortzetten, omdat hij als aanklager niet onpartijdig hoeft te zijn. Door het onderzoek in Neufchâteau te houden kon het Hof van Cassatie vermijden dat er aanzienlijke vertraging zou ontstaan door de transfer tussen parketten, zoals 2 jaar voorheen was gebeurd in de zaak-Cools.

Vervolg[bewerken | brontekst bewerken]

De uitspraak op maandag 14 oktober deed het land tuimelen van verbazing, ongeloof en wantrouwen. De rechters werden "wereldvreemd" genoemd. Zes dagen later, op zondag 20 oktober, werd de Witte Mars gelopen door 300.000 mensen.

In augustus had Bourlet op televisie gezegd ... Si on me laisse faire (Als ze me laten begaan (in het onderzoek)), al zei hij er niet bij wie 'ze' waren. Deze uitspraak heeft de achterdocht niet weggeholpen.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • In de serie Het goddelijke monster (de verfilming van de Monstertrilogie van Tom Lanoye), die in het najaar van 2011 op Eén te zien was, komt 'het frietkotarrest' ter sprake. Hierbij wordt onderzoeksrechter Willy Dedecker van de zaak-Deschryver afgehaald omdat hij tijdens de witte mars frieten eet van een kraampje van De Witte Beweging. Dit is een duidelijke verwijzing naar het Spaghetti-arrest.