Westenwinddrift: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
315 bytes toegevoegd ,  9 jaar geleden
Informatie die niks met de drift te maken heeft (zoals golfslag) verwijderd (vis eruitscheppen stond waarschijnlijk in Aesopet)
k (r2.7.2) (Robot: gewijzigd: pl:Prąd Wiatrów Zachodnich)
(Informatie die niks met de drift te maken heeft (zoals golfslag) verwijderd (vis eruitscheppen stond waarschijnlijk in Aesopet))
[[Afbeelding:Antarctic Circumpolar Current.jpg|thumb|300px|De westenwinddrift is de sterkste zeestroming ter wereld en verbindt de [[Indische Oceaan|Indische]], [[Atlantische Oceaan|Atlantische]] en de [[Grote Oceaan]].]]
De '''westenwinddrift''', ook '''Antarctische ringoceaan''', ([[Engels]]: ''Antarctic Circumpolar Current'', afgekort ''ACC'') is een [[zeestroom]] in de [[Zuidelijke Oceaan]] die oostwaarts om het continent [[Antarctica]] loopt. Eens inDoor de twintigstroming jaarkan wordtwarm deoceaanwater rondeniet afgelegd.in Dede stromingbuurt houdtvan warmhet oceaanwatercontinent wegkomen, bij Antarctica zodatwaardoor het [[klimaat]] er koud blijft en de [[ijskap]] op Antarctica kon ontstaan. Het [[debiet]] van de stroom is 134 ±27 [[sverdrup]], waarmee het continentde ingrootste standstroming kanop aarde blijvenis.
 
In [[Straat Drake]] beslaat de drift de volledige breedte, zo'n 700 kilometer. Daarbuiten is het gebied van de stroming typisch zo'n 2000 kilometer breed. De stroming heeft niet overal dezelfde snelheid. Noordelijk in de stroming bevindt zich een deel dat sneller stroomt en bekend is als het Subantarctisch Front. De stroomsnelheid in dit gebied is ongeveer 0,1 m/s. Verder naar het zuiden ligt het Polair Front,<ref>Niet te verwarren met [[polair front]] uit de [[meteorologie]], een fenomeen dat zich in de atmosfeer voordoet.</ref> met een stroomsnelheid van ongeveer 0,15 m/s. In Straat Drake is de snelheid van beide stroomdraden meer dan verdubbeld (0,3-0,45 m/s).<ref>Peterson, R.G. & Stramma, L. (1991), [http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/0079661191900068 Upper-level circulation in the South Atlantic Ocean]. Progress in Oceanography '''26''', 1-73</ref>
De zee is grijs, groen en ondoorzichtig. Omdat koud water van 2 tot 3 graden veel [[Gas (aggregatietoestand)|gassen]] kan bevatten, is de zee er vol leven. Bij aanwakkerende westenwind kunnen er golven van circa 8 tot 10 meter hoog ontstaan. Als zo’n golf neervalt, krijgt het water een zogenaamde luchtdouche van zuurstof. Door deze goede omstandigheden kunnen hier een soort blauwgroene algen zeer goed groeien. Door [[fotosynthese]] ontstaat hier naar geschat bijna de helft van alle [[Zuurstof (element)|zuurstofproductie]] op aarde.
 
De ligging van de westenwinddrift wordt bepaald door de ligging van de continenten en de [[bathymetrie]] van de oceaanbodem. Voor Zuid-Amerika buigt een deel af naar het noorden als [[Perustroom]]. Daarna gaat de stroming door [[Straat Drake]] tussen het [[Antarctisch Schiereiland]] en [[Zuid-Amerika]] en wordt in twee takken gesplitst door de [[Scotiaboog]] in het oosten. De noordelijke stroming, de [[Falklandstroom]], is warmer dan de diepere zuidelijke stroom die verder naar het oosten de Scotiaboog passeert en daarna pas afbuigt naar het noorden. De stroming loopt dan verder door de Indische Oceaan, waar ze opnieuw gesplitst wordt door het [[Kerguelenplateau]]. Het meeste water passeert ten noorden van dit [[oceanisch plateau|plateau]]. Bij Australië wordt een deel afgebogen als [[Westaustralische stroom]]. Ten zuiden van [[Nieuw-Zeeland]] volgt de stroming de contouren van het [[Campbellplateau]]. Op dezelfde manier wordt de stroming licht afgebogen als ze de [[mid-oceanische rug]] in de zuidoostelijke Grote Oceaan passeert.
Nog een bijzonder kenmerk is dat de zee stroomt tot 4 kilometer diep. Dat kan die ook, want er is maar één obstakel onderweg, de zuidzijde van Zuid-Amerika. Doordat alle aangrenzende continenten een naar het noorden afgeleid punt hebben, krijg je dat daar het koude water botst en langs de kust omhoog stroomt. Bij de evenaar warmt het weer op en daar komt dan veel zuurstof weer vrij.
 
Doordat deze stromen zo vol zitten met [[vissen (dieren)|vis]], kunnen de vissers ze er uit scheppen. Doordat er zoveel vis is, zijn er ook veel andere [[predator]]en, zoals vogels. De [[Guano]]-eilanden zijn bedekt met een laag van 4 meter vogelmest. Deze is zo vruchtbaar, dat het helemaal is afgegraven. Opvallend is dat naast alle zeestromen [[woestijn]]en liggen. 's Ochtends als de wind vanaf land even gaat liggen, komen er vochtige dampen over de woestijn. Genoeg om net dat kleine beetje leven te helpen, zo ontstaan er rijen cactussen in de [[Atacama (woestijn)|Atacamawoestijn]].
 
== Externe link ==
*[http://www.knmi.nl/kenniscentrum/de_zuidelijke_oceaan.html KNMI, ''De zuidelijke oceaan'']
 
{{Appendix}}
 
[[Categorie:Antarctica]]
104.897

bewerkingen

Navigatiemenu