Staafje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dwarsdoorsnede netvlies met uiterst rechts de staafjes

De lichtgevoelige cellen waarmee het netvlies in het menselijk oog is bedekt, worden naar hun vorm onderscheiden in kegeltjes en staafjes.

Staafjes zijn erg lichtgevoelig en kunnen de lichtintensiteit detecteren, maar ze kunnen geen kleuren onderscheiden. De afgegeven neurotransmitter is glutamaat.

Zij zorgen ervoor dat wij bij weinig licht toch kunnen zien. De staafjes zijn vooral gevoelig voor blauwgroen licht, rode voorwerpen lijken in het donker zwart. Leeslampen en instrumentenverlichting die het nachtzicht niet mogen verstoren geven daarom (zwak) rood licht.

Staafjes bevinden zich vooral rondom de gele vlek (kegeltjes) waar het beeld het scherpst is. In het donker heeft het een gunstiger effect om net naast een object te kijken omdat het licht dan op de staafjes valt, en die functioneren in het donker beter dan kegeltjes. Hierdoor wordt het object scherper waargenomen.

Zie ook[bewerken]