Ster van Barnard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ster van Barnard
Barnardstar2006.jpg
Sterrenbeeld Slangendrager (Ophiuchus)
Bayer-aanduiding - geen -
Overige aanduidingen Munich 15040
LFT 1385
Waarnemingsgegevens
Rechte klimming 17u 58m
Declinatie
(Epoche 2000)
+4º 41'
Magnitude 9,56 (+13,4 absoluut)
Details
Lichtkracht 1/2500 x Zon
Spectraalklasse M3.8V
Temperatuur (K) 3200 K
Afstand* (lj) 5,97
Straal 112 000 km (1/6 x Zon)
Massa 0,16 x Zon
afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax
Portaal  Portaalicoon   Heelal
eigenbeweging van de Ster van Barnard

De Ster van Barnard is een rode dwerg (spectraalklasse M4) in het sterrenbeeld Slangendrager (Ophiuchus). De ster is met magnitude 9,5 niet met het blote oog te zien. De ster is genoemd naar de astronoom Edward Emerson Barnard.

Eigenbeweging[bewerken]

Barnard ontdekte in 1916 dat deze ster een zeer grote (schijnbare) eigenbeweging heeft, de grootste van alle sterren. Jaarlijks verplaatst hij zich 10,3 boogseconden ten opzichte van de andere sterren, ofwel een booggraad in 350 jaar.

Een dergelijke schijnbare eigenbeweging is alleen mogelijk als de ster niet ver weg is en inderdaad is de ster van Barnard, op de sterren van het Alpha Centauri-stelsel na, de dichtstbijzijnde andere ster bij het Zonnestelsel, op een afstand van 5,91 lichtjaar.

Naast de schijnbare snelheid is de werkelijke snelheid ook hoog, ruim 160 kilometer per seconde schuin naar de aarde toe gericht. Hierdoor zal hij over 8000 jaar, met een afstand van nog maar 4 lichtjaar, dichterbij zijn dan Alpha Centauri. De schijnbare eigenbeweging zal dan 25 boogseconden per jaar zijn en de magnitude 8,6.

Oorzaak van deze snelheid is dat de ster van Barnard niet, zoals de meeste sterren in de directe omgeving van de Zon, met ongeveer dezelfde snelheid rond het centrum van het melkwegstelsel draait, maar een bezoeker is vanuit de halo van het melkwegstelsel, die een sterk elliptische baan heeft en toevallig in de buurt van de Zon is.

Planeten[bewerken]

In de jaren 60 stelde Peter van de Kamp dat de Ster van Barnard twee planeten ter grootte van Jupiter moest hebben, om de slingerbewegingen van de ster te verklaren. Uit nader onderzoek in de jaren 80 kon dit echter niet bevestigd worden, en men neemt nu aan dat Van de Kamp gehinderd werd door afwijkingen van de telescoop.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]