Stuwmeer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een kunstmatig stuwmeer ontstaat doordat mensen een stuwdam in een rivier plaatsen die het water tegenhoudt. Met het grote verval dat op deze manier ontstaat kan een waterturbine worden aangedreven die een elektrische generator laat draaien. Op deze manier wordt schone elektrische energie opgewekt.
In andere gevallen wordt een stuwmeer aangelegd als regulator en voorraad voor irrigatie of drinkwater. Het enige stuwmeer in Nederland ligt in de Anstelvallei in Kerkrade. Het Karibameer, het grootste stuwmeer ter wereld, bevindt zich in Zimbabwe.

Nadelen van het bouwen van extreem grote dammen met dito meren tot gevolg zijn:

  • grote delen vruchtbare grond verdwijnen,
  • waardevolle natuurgebieden gaan verloren en de
  • schade bij het doorbreken van grote dammen is enorm.
  • bewoners van het te inunderen gebied moet alternatieve woonruimte aangeboden worden, vaak in de vorm van transmigratiedorpen.

Een natuurlijk stuwmeer ontstaat doordat de loop van een rivier wordt onderbroken, bijvoorbeeld door een sneeuwlawine, ijsvorming of een aardverschuiving. Doordat het water zich erachter ophoopt zal het ooit eens ergens tot een doorbraak moeten komen.

Geologisch onderzoek heeft uitgewezen dat zich na afloop van de laatste ijstijd in Noord-Amerika op deze wijze meerdere gigantische overstromingen hebben voorgedaan.

Ook is gebleken dat de aanleg van stuwmeren de zeespiegelstijging tegengaat. Momenteel is ongeveer 10.800 km³ (10,8 biljoen ton) water opgeslagen in kunstmatige stuwmeren. Als al dit water onmiddellijk weer in de zee zou terechtkomen, zou de zeespiegel wereldwijd 3 centimeter stijgen. Dit houdt in, dat de stijging van het zeeniveau als gevolg van de opwarming van de aarde veel groter is dan de waargenomen stijging.