Suleiman II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Süleiman II de Grote was sultan van Turkije van 1520 tot 1566. Tijdens zijn regering beleefde het Turkse Ottomaanse Rijk zijn bloeiperiode.

De Mongolen waren onder leiding van Djengis Khan ver naar het westen doorgedrongen. Om deze reden waren de Turken aan het eind van de 13de eeuw van Turkestan in Centraal-Azië naar het Oost-romeinse Rijk getrokken dat in deze tijd al in verval raakte. Tijdens de regering van Mohammed II de Veroveraar, de grootvader van Süleiman, veroverden de Turken in 1453 de hoofdstad Constinopel die zij Istanbul noemden. Mohammed veroverde in totaal 12 koninkrijken en 200 steden. Zijn zoon Selim de Meedogenloze voegde hier Syrië, Egypte en Saoedi-Arabië aan toe. In 1520 erfde Süleiman dit enorme rijk en hij was vastbesloten om, net als zijn vader, verder te gaan met het veroveren van gebieden. In 1521 veroverde hij Belgrado en in 1526 versloeg hij Lodewijk II van Hongarije in de slag bij Mohacz en doodde hem. Tegen 1540 stond bijna heel Hongarije onder Turkse heerschappij. Süleiman vormde een bedreiging voor Oostenrijk en weerstond aanvallen van de hertog van Oostenrijk, Ferdinand. Süleiman sloot een verdrag met de koning van Frankrijk , Frans I, die in oorlog was met keizer Karel V, de broer van Ferdinand. De vloot van Süleiman werd aangevoerd door de piratenkoning van Algiers, Kair ad-Din, die bekend stond als Barabarossa (Roodbaard). Hij viel schepen aan en terroriseerde de Italiaanse en Spaanse kusten, terwijl hij aan de Franse kust zijn winterhaven had. In het oosten breidde Süleiman, zijn macht uit tot aan Bagdad. Süleiman was trots en agressief, maar ook kunstzinnig en belezen. Hij liet nieuwe moskeeën bouwen, legde wegen en bruggen aan, vaardigde wetten uit en beschermde de kust. Hoewel het zijn doel was pm de wereld te veroveren, bekeerde hij zijn onderdanen niet met geweld tot de islam. Maar hij maakte één uitzondering. Het Ottomaanse leger en de burgerdienst bestonden voornamelijk uit slaven. Velen hiervan waren geronselde jonge christenen. Deze jongens werden als moslim opgevoed en vormden de ruggegraat van de regering en ze waren bijzonder trouw aan de sultan. Wanneer ze de capaciteiten hadden, konden ze een goede positie in de regering veroveren en zelfs in de familie van de sultan trouwen, hoewel ze wel slaaf bleven. Er bestond geen wet voor erfopvolging en het was heel gewoon dat sultans hun naaste bloedverwanten vermoordden, om zo van rivalen af te komen. In 1553 liet Süleiman zijn oudste zoon Mustafa wurgen. Een andere zoon werd in 1561 omgebracht. Süleiman stierf tijdens een veldslag in Hongarije en na zijn doodd raakte het Ottomaanse Rijk, dat afhankelijk was van de kwaliteiten van de machthebber, langzaam in verval.

Achaemeniden:Cyrus · Cambyses · Smerdis · Darius I · Xerxes I · Artaxerxes I · Darius II · Artaxerxes II · Artaxerxes III · Darius III
Macedoniërs:Alexander de Grote · Philippos III Arridaios · Alexander IV
Seleuciden:Seleucus I Nicator · Antiochus I Soter · Antiochus II Theos · Seleucus II Callinicus · Seleucus III Ceraunus · Antiochus III de Grote · Seleucus IV Philopator · Antiochus IV Epiphanes
Parthen:Arsaces I · Arsaces II · Priapitius · Phraates I · Mithridates I de Grote · Phraates II · Artabanus I · Mithridates II de Grote · Gotarzes I · Orodes I · Sinatrukes · Phraates III · Mithridates III · Orodes II · Phraates IV · Tiridates II · Phraataces · Orodes III · Vonones I · Artabanus II · Tiridates III · Vardanes I · Gotarzes II · Sanabares · Vonones II · Vologases I · Vardanes II · Vologases II · Pacorus II · Artabanus III · Vologases III · Osroes I · Mithridates IV · Vologases IV · Osroes II · Vologases V · Vologases VI · Artabanus IV
Sassaniden:Ardashir · Sjapoer I · Hormazd I · Bahram I · Bahram II · Bahram III · Narses · Hormazd II · Sjapoer II · Ardashir II · Sjapoer III · Bahram IV · Yazdagird I · Bahram V · Yazdagird II · Hormazd III · Peroz · Valash · Kavad I · Zamasp · Khusro I · Hormazd IV · Khusro II · Bahram VI · Kavad II · Ardashir III · Boran · Hormazd V · Yazdagird III
Ghaznaviden:Alptigin · Sebük Tigin · Ismail · Mahmud · Mohammed · Mas'ud I
Il-kans:Hulagu · Abaka · Teguder · Arghun · Geikhatu · Baidu · Ghazan · Öljeitü · Abu Sa'id · Arpa · Musa · Mohammed
Timoeriden:Timoer Lenk · Pir Mohammed · Shahrukh Mirza · Abu'l-Qasim Bābar · Sjāh Mahmūd · Ibrāhim · Sultān Abu Sa'id Gūrgān · Yādgār Muhammad · Sultān Hussayn · Badi ul-Zamān · Muzaffar Hussayn
Safawieden:Ismail I · Tahmasp I · Ismail II · Mohammad Khodabanda · Abbas I · Safi · Abbas II · Suleiman I · Soltan Hoseyn I · Tahmasp II · Abbas III · Suleiman II · Ismail III
Afshariden:Nadir Sjah Afshar · Adil Sjah Afshar · Ebrahim Sjah Afshar · Shahrokh Sjah Afshar
Zand:Karim Khan · Mohammad Ali Khan · Abol Fath Khan · Sadiq Khan · Ali Murad Khan · Jafar Khan · Lotf Ali Khan
Kadjaren:Agha Mohammed Khan Kadjar · Fath'Ali Kadjar · Mohammad Sjah Kadjar · Ali · Hossein Ali Kadjar · Naser ed-Din Kadjar · Mozaffar ed-Din Kadjar · Mohammed Ali Kadjar · Soltan Ahmad Kadjar · Ali Reza Khan-e Kadjar · Nasir al-Mulk · Mohammed Hassan Mirza
Pahlavi:Reza Pahlavi · Mohammad Reza Pahlavi