Tous les matins du monde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tous les matins du monde
Regie Alain Corneau
Scenario Pascal Quignard
Alain Corneau
Hoofdrollen Gérard Depardieu
Jean-Pierre Marielle
Guillaume Depardieu
Muziek Jordi Savall (Marin Marais, Monsieur de Sainte-Colombe, Jean-Baptiste Lully, François Couperin)
Montage Marie-Josèphe Yoyotte
Florence Ricard
Cinematografie Yves Angelo
Distributie BAC Films
Première 18 december 1991 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Genre Muziekfilm, biopic, historisch drama
Speelduur 115 minuten
Taal Frans
Land Frankrijk
Aantal bezoekers 2.152.966 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Gewonnen prijzen 7
Overige nominaties 3
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Tous les matins du monde (Nederlands: Alle tijd van de wereld) is een Franse film van Alain Corneau die werd uitgebracht in 1991.

De hoofdrollen worden vertolkt door Gérard Depardieu, zijn zoon Guillaume Depardieu en Jean-Pierre Marielle. De soundtrack van de film is samengesteld en ingespeeld door Jordi Savall.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

Monsieur de Sainte-Colombe is musicus en zijn viola da gambaspel is vermaard tot in Londen en Parijs. Wanneer zijn vrouw plotseling overlijdt, trekt hij zich terug en wijdt hij zijn leven verder aan de muziek. Zijn twee dochters ontzegt hij alles, hij brengt ze met strenge hand het gambaspel bij.

De jaren gaan voorbij en zo nu en dan treedt het trio op voor wat vrienden. Op enig moment hoort ook het hof in Versailles van zijn kunsten, al snel volgt dan de invitatie om zich op het hof bij het orkest te voegen. Dit weigert Sainte-Colombe echter omdat hij geen muziek wil maken om de rijken te vermaken en om veel geld en aanzien te verwerven.

Kort daarna komt een jonge Marin Marais op het kasteeltje op het platteland aan. Hij is gestuurd door zijn muziekleraar en wil graag leerling van Sainte-Colombe worden. Hij speelt wat stukken voor, maar Sainte-Colombe vindt hem niet goed genoeg: hij maakt wel muziek maar is geen musicus, is zijn verwijt. Na wat aarzelingen accepteert hij hem uiteindelijk wel, maar de samenwerking is geen lang leven beschoren. “De tranen van mijn dochters klinken meer als muziek dan uw spel.”

Marais verdwijnt dan, maar Madeleine, een van de dochters, is verliefd op hem en leert hem heimelijk alles wat ze van haar vader geleerd heeft. Uiteindelijk krijgt Marais de door hem begeerde aanstelling aan het hof. Vanaf dat moment volgt de film de door liefdesverdriet gekwelde Madeleine en haar vader, die door zijn muziek zijn vrouw weer voor zich ziet, haar als het ware met zijn viola de gamba oproept.

De film eindigt met een scène van een kwartier waarin een oudere Marin Marais zijn oude meester nogmaals opzoekt om diens werken niet verloren te doen gaan. De twee komen dan toch nog tot elkaar in een ultieme poging te doorzien wat muziek is en dan spelen ze samen Le tombeau des regrets, het door Sainte-Colombe geschreven stuk voor zijn overleden vrouw.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Acteur Personage
Jean-Pierre Marielle Monsieur de Sainte-Colombe
Gérard Depardieu Marin Marais
Anne Brochet Madeleine
Guillaume Depardieu de jonge Marin Marais
Carole Richert Toinette
Michel Bouquet de schilder Lubin Baugin
Jean-Claude Dreyfus priester Mathieu
Yves Gasc Caignet
Yves Lambrecht Charbonnières
Jean-Marie Poirier monsieur de Bures
Myriam Boyer Guignotte
Caroline Silhol madame de Sainte-Colombe

Prijzen en nominaties[bewerken | brontekst bewerken]

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

Nominaties[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]