Traagheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Traagheid, ook inertie genoemd, is in de natuurkunde het verschijnsel dat een voorwerp in zijn bewegingstoestand wil volharden, d.w.z. in dezelfde richting met dezelfde snelheid wil blijven bewegen, waardoor er een kracht nodig is om het voorwerp een andere richting of snelheid te geven. Deze 'kracht die nodig is om een voorwerp een bepaalde snelheidsverandering te geven' is evenredig met de massa. Dit wordt uitgedrukt in de eerste wet van Newton en (op een andere manier) als kinetische energie.

Traagheid is een van de fundamentele elementen van de bewegingsleer. Iedere bewegingsleer moet de rol die traagheid speelt beschrijven, en de twee grote theorieën, newtoniaanse bewegingsleer en de opvolger daarvan, relativistische bewegingsleer, beschrijven de rol van traagheid.[bron?]

Zie ook[bewerken]

Wikibooks Wikibooks heeft meer over dit onderwerp: Klassieke Mechanica/Traagheidskrachten.