Trevor Linden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Trevor Linden

Trevor Linden (Medicine Hat (Alberta), 11 april 1970) is een voormalig Canadees ijshockeyspeler.

Hij speelde center en right wing met 4 verschillende teams. Zijn succesvolste periode beleefde hij begin jaren '90 met de Vancouver Canucks waar hij onder andere aanvoerder was van de ploeg die in 1994 de Stanley Cup-finalereeks speelde en verloor van de New York Rangers.

Linden werd in 1988 met het Canadese team jeugdwereldkampioen, won in 1991 zilver bij het wereldkampioenschap en speelde in 1998 op de Winterspelen en het wereldkampioenschap. Ook speelde hij 2 NHL All-Star wedstrijden.

Carrière[bewerken]

Met het juniorenteam Medicine Hat Tigers werd hij als aanvoerder in 1987 en 1988 kampioen van de Western Hockey League en algeheel kampioen (Memorial Cup). . In 1988 werd hij als tweede van iedereen gedraft door de Vancouver Canucks en benoemd als aanvoerder. Met zijn 21 jaar werd hij hierdoor één van de jongste aanvoerders ooit. Hij kreeg de bijnaam Captain Canuck. Na 20 jaar in de NHL stopte hij met ijshockey in 2008.

Verder werd hij in 1998 nog verkozen als voorzitter van de spelersbond NHLPA, waar hij nog een belangrijke rol speelde in de 2004-05 NHL-lockout onderhandelingen. Hij bleef dit voor 8 jaar. Verder is hij een veelvoudig donateur van goede doelen. Mede hierdoor won hij in 2008 de NHL Foundation Player Award, en eerder in 1997 de King Clancy Trophy.

1988-1998: Vancouver Canucks[bewerken]

Linden maakt op op 6 oktober 1988 op 18-jarige leeftijd zijn debuut tegen de Winnipeg Jets. Zijn eerste goal was al 12 dagen later tegen de New York Islanders. Zijn eerste hattrick maakte hij op 17 november tegen de Minnesota North Stars. In zijn debuutseizoen maakte hij vervolgens 30 doelpunten en gaf hij 29 assists. Hiermee werd hij topscorer van de ploeg.

Hij was de eerste rookie die de Cyclone Taylor Award won, voor de meest waardevolle Canucks-speler. Uiteraard kwam hij in het NHL All-Rookie Team, maar moest hij helaas de Calder Trophy voorbij laten gaan aan Brian Leetch.

Drie jaar later speelt hij zijn eerste wedstrijd in het NHL All-Star Team. Hij zou nog grote successen behalen, waaronder 482 wedstrijden achter elkaar zonder er één te missen, en de Stanley Cup finale die verloren werd van de New York Rangers. In de 6e wedstrijd van deze finalereeks bezorgde Rangers-aanvoerder Mark Messier Linden een gebroken neus.

Een uitspraak van Canucks-omroeper Jim Robson hierover:

"He will play! You know He will play! He will play on crutches! He will play! And it will be in Madison Square Garden, on tuesday night! The game is over! The Vancouver Canucks are going to game 7 of the Stanley Cup Finals!"

"Hij zal spelen! Je weet dat hij zal spelen! Hij zal spelen op krukken! Hij zal spelen! En het zal zijn in Madison Square Garden, op dinsdag avond! De wedstrijd is over! De Vancouver Canucks gaan naar wedstrijd nummer 7 van de Stanley Cup Finales!"

1998-2001: de ruzie en het vertrek[bewerken]

Nadat oud-Rangers-coach Mike Keenan werd aangesteld, veranderde een hoop bij de Canucks. Ironisch genoeg was hij in de Stanley Cup Finale van 1994 coach van de Rangers die toen de Canucks versloegen. Hij haalde gelijk zijn aanvoerder van toen, Mark Messier, naar Vancouver. Mark Messier, met zich mee. Mark Messier moest de nieuwe aanvoerder worden en zou Vancouver een Stanley Cup moeten bezorgen zoals hij al eerder bij de Edmonton Oilers en de Rangers had gedaan.

Met spelers als Messier, Bure en Mogilny was het verder een duur team, waar geen plaats meer was voor Linden. Hij moest vertrekken en werd met de New York Islanders geruild voor Todd Bertuzzi. Hij zou later nog naar de Montreal Canadiens en de Washington Capitals gaan voor zijn terugkeer in 2001.

Later bleek ook nog eens dat een ruzie met Keenan een grote rol had gespeeld in zijn vertrek [bron?].

2001-2008: Terugkeer[bewerken]

Hij werd terug gehaald als een held. Zijn rol bleef echter deze keer vrij beperkt. Hij speelt uiteindelijk zijn 1000ste wedstrijd voor de Canucks, en in 2008 stopt hij als speler met de meeste wedstrijden, maar zonder Stanley Cup. Wel was hij een groot stimulator voor jongere spelers, en ook zijn neusje voor de goal was er nog. Hij maakte enkele belangrijke goals in de play-offs, maar hij was absoluut niet meer de topspeler zoals in 1994.

Zijn nummer 16 wordt na 17 december 2008 nooit meer door een Canuck gedragen. Een eer die hiervoor alleen Stan Smyl toekwam.

Carrièrestatistieken[bewerken]

    Regular Season   Playoffs
Season Team League GP G A Pts PIM GP G A Pts PIM
1985–86 Medicine Hat Tigers AMHL 40 14 22 36 14
1985–86 Medicine Hat Tigers WHL 5 2 0 2 0 6 1 0 1 0
1986–87 Medicine Hat Tigers WHL 72 14 22 36 59 20 5 4 9 17
1987–88 Medicine Hat Tigers WHL 67 46 64 110 76 16 13 12 25 19
1988–89 Vancouver Canucks NHL 80 30 29 59 41 7 3 4 7 8
1989–90 Vancouver Canucks NHL 73 21 30 51 43
1990–91 Vancouver Canucks NHL 80 33 37 70 65 6 0 7 7 2
1991–92 Vancouver Canucks NHL 80 31 44 75 101 13 4 8 12 6
1992–93 Vancouver Canucks NHL 84 33 39 72 64 12 5 8 13 16
1993–94 Vancouver Canucks NHL 84 32 29 61 73 24 12 13 25 18
1994–95 Vancouver Canucks NHL 48 18 22 40 40 11 2 6 8 12
1995–96 Vancouver Canucks NHL 82 33 47 80 42 6 4 4 8 6
1996–97 Vancouver Canucks NHL 49 9 31 40 27
1997–98 Vancouver Canucks NHL 42 7 14 21 49
1997–98 New York Islanders NHL 25 10 7 17 33
1998–99 New York Islanders NHL 82 18 29 47 32
1999–00 Montreal Canadiens NHL 50 13 17 30 34
2000–01 Montreal Canadiens NHL 57 12 21 33 52
2000–01 Washington Capitals NHL 12 3 1 4 8 6 0 4 4 14
2001–02 Washington Capitals NHL 16 1 2 3 6
2001–02 Vancouver Canucks NHL 64 12 22 34 65 6 1 4 5 0
2002–03 Vancouver Canucks NHL 71 19 22 41 30 14 1 2 3 10
2003–04 Vancouver Canucks NHL 82 14 22 36 26 7 0 0 0 6
2005–06 Vancouver Canucks NHL 82 7 9 16 15
2006–07 Vancouver Canucks NHL 80 12 13 25 34 12 2 5 7 6
2007–08 Vancouver Canucks NHL 59 7 5 12 15
NHL Totals 1382 375 492 867 895 124 34 65 99 104

Erelijst[bewerken]

Internationaal[bewerken]

  • Wereldkampioenschap Junioren: goud in 1988 (Sovjet-Unie)
  • Wereldkampioenschap: zilver in 1991 (Finland)
  • World Cup of Hockey: zilver in 1996

NHL[bewerken]

Award Year(s)
NHL All-Rookie Team 1989
King Clancy Memorial Trophy 1997
NHL Foundation Player Award 2008

WHL en CHL[bewerken]

Award Year
WHL East Second All-Star team 1988
Memorial Cup Tournament All-Star team 1988

Vancouver Canucks teamprijzen[bewerken]

Award Year
Molson Cup 1989
Cyclone Taylor Award 1989
Most Exciting Player 1989
Molson Cup 1991
Cyclone Taylor Award 1991
Cyrus H. McLean Trophy 1991
Most Exciting Player 1991
Cyrus H. McLean Trophy 1992
Cyclone Taylor Award 1995
Cyclone Taylor Award 1996

Trivia[bewerken]