Uitbuiting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Uitbuiting is, in de breedste zin van het woord, gebruikmaken van iemand om er zoveel mogelijk voordeel uit te halen zonder die persoon naar waarde te belonen. De term wordt gebruikt in de context van mensenhandel, waar sprake kan zijn van onder andere economische en seksuele uitbuiting.

In het marxisme is uitbuiting geen uitspatting of uitzonderlijk onrecht, maar een inherente eigenschap van de ongelijke verhouding tussen arbeid en kapitaal in het kapitalisme, waarbij de kapitalist zich de meerwaarde van de arbeid toe-eigent.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]