Valentino Garavani
| Valentino Garavani | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Valentino Garavani (2014) | ||||
| Opleiding gevolgd aan | École nationale supérieure des beaux-arts | |||
| Beroep(en) | Modeontwerper | |||
| Onderscheidingen | Orde van Verdienste van de Arbeid (1 juni 1996), Ridder Grootkruis in de Orde van Verdienste van de Italiaanse Republiek (10 oktober 1986), Ridder in het Legioen van Eer (6 juli 2006),[1][2][3] Medaille van Parijs,[4][5] Commandeur in de Orde van Kunst en Letteren (11 oktober 2012)[4][6][7] | |||
| RKD-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||
Valentino Garavani (Voghera, 11 mei 1932 – Rome, 19 januari 2026[8]) was een Italiaans modeontwerper.
Jeugd
[bewerken | brontekst bewerken]Garavani werd in 1932 geboren in Voghera, een dorp in de Noord-Italiaanse provincie Pavia. Al op jonge leeftijd raakte hij gefascineerd door schoonheid en esthetiek. Volgens de Italiaanse krant La Repubblica speelde een bezoek aan de opera in Barcelona daarbij een belangrijke rol. Als tiener zou hij daar, omringd door vrouwen gekleed in onberispelijk rood, hebben ontdekt hoe flatterend die kleur kon zijn.[9]
Mode
[bewerken | brontekst bewerken]
Na een studie in Milaan vertrok hij in 1949, op zeventienjarige leeftijd, naar Parijs om mode te studeren aan de École des Beaux-Arts. Zijn talent werd daar al vroeg herkend.[10] Net als tijdgenoten Yves Saint Laurent en Karl Lagerfeld won hij de prestigieuze Woolmark Prize voor jonge ontwerpers.[11]
Hij keerde eind jaren vijftig terug naar Rome en was leerling van modeontwerper Emilio Schuberth en verfijnde vervolgens zijn stijl in het atelier van Vincenzo Ferdinandi. In 1960 verhuisde hij naar de Via Condotti en werd hij ontdekt door enkele beroemdheden die Rome bezochten. Zijn carrière begon nu pas echt. In Rome ontmoette hij Giancarlo Giammetti, die zijn levenspartner werd en verantwoordelijk was voor de zakelijke leiding van het modehuis.[11] Zijn doel was het creëren van elegante mode die de schoonheid van vrouwen benadrukte. Volgens de Italiaanse krant La Repubblica werd dit al vroeg herkend, wat ertoe leidde dat hij vanaf het begin werd gerekend tot de absolute top van de internationale modewereld.[12]
In de jaren zestig volgde zijn internationale doorbraak met collecties waarin wit, beige en ivoorkleurige tinten domineerden. Daarmee week hij duidelijk af van de veelkleurige mode die in die periode gangbaar was. In de loop van zijn carrière kleedde Valentino talrijke beroemdheden, onder wie Jacqueline Kennedy, Elizabeth Taylor, Jennifer Lopez en koningin Máxima der Nederlanden.[11]
Garavani bracht onder andere haute couture, prêt-à-porter en een kinderkledinglijn uit onder zijn eigen naam, Valentino.
Collecties
[bewerken | brontekst bewerken]Garavani stond bekend om collecties die werden gekenmerkt door klassieke elegantie, verfijnd handwerk en een consistente esthetiek. Zijn oeuvre omvatte voornamelijk haute couture, aangevuld met prêt-à-porter.
Jaren 1960
[bewerken | brontekst bewerken]In de jaren zestig vestigde Garavani zijn internationale reputatie met haute couturecollecties waarin ingetogen kleuren als wit, ivoor en beige domineerden. Deze benadering week af van de veelkleurige mode die in die periode gangbaar was. In deze jaren ontwikkelde zich ook het gebruik van het kenmerkende Valentino-rood, dat later uitgroeide tot zijn visuele signatuur.[13]
Jaren 1970
[bewerken | brontekst bewerken]In de jaren zeventig breidde het modehuis zijn activiteiten uit met prêt-à-portercollecties voor dames. Deze lijnen vertaalden de couturestijl van Valentino naar draagbare mode voor een breder publiek, terwijl luxe materialen en klassieke silhouetten behouden bleven. In deze periode groeide ook zijn internationale clientèle aanzienlijk.[14]
Jaren 1980
[bewerken | brontekst bewerken]Tijdens de jaren tachtig ontwikkelde Valentino zich verder tot een wereldwijd luxemerk. Zijn collecties bleven sterk gericht op formele elegantie, rijke stoffen en ambachtelijke details. Haute couture bleef het centrale onderdeel van zijn creatieve werk.[14]
Jaren 1990
[bewerken | brontekst bewerken]In de jaren negentig bleef Garavani vasthouden aan een tijdloze stijl, in een periode waarin minimalisme en experimentele mode aan populariteit wonnen. Zijn ontwerpen bleven geliefd bij internationale beroemdheden en leden van koninklijke families.[13]
Jaren 2000
[bewerken | brontekst bewerken]In de jaren 2000 bleef Garavani persoonlijk verantwoordelijk voor zijn haute couturecollecties. In januari 2008 presenteerde hij zijn laatste couturecollectie in Parijs, waarna hij zich terugtrok uit de actieve modewereld. Deze collectie werd gezien als een samenvatting van zijn oeuvre, met nadruk op rood, zwart en ivoor, hoogwaardige materialen en traditioneel handwerk.[14]
Ontwerpers en medewerkers
[bewerken | brontekst bewerken]Het modehuis Valentino fungeerde gedurende decennia als opleidingsomgeving voor ontwerpers die later internationaal bekend werden. Hoewel Valentino Garavani zelf de creatieve leiding behield, werkten verschillende ontwerpers langdurig binnen het huis voordat zij elders of later binnen Valentino zelf doorbraken.
Tot deze ontwerpers behoren onder anderen Pierpaolo Piccioli en Maria Grazia Chiuri, die in de jaren negentig bij Valentino in dienst traden en zich daar ontwikkelden binnen het ontwerpteam. Beiden zouden later gezamenlijk worden benoemd tot creatief directeuren van het modehuis, waarna Chiuri in 2016 overstapte naar Dior. Hun werk bij Valentino werd gekenmerkt door een voortzetting en herinterpretatie van de klassieke esthetiek van het huis.
Film
[bewerken | brontekst bewerken]In 2006 had hij een rolletje als zichzelf in The Devil Wears Prada. De succesvolle documentairefilm Valentino: The Last Emperor had zijn wereldpremière op het Filmfestival van Venetië en speelde in Amerikaanse filmzalen. De filmmakers hadden toegang tot het leven achter de schermen van Valentino en zijn omgeving.
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ https://www.finestresullarte.info/en/news/farewell-to-valentino-the-designer-who-imposed-italian-elegance-in-the-world; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- ↑ https://wwd.com/fashion-news/designer-luxury/valentino-garavani-dead-93-1238463110/; Women's Wear Daily; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- ↑ https://www.aol.com/articles/valentino-garavani-legendary-italian-fashion-170407476.html; AOL; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- 1 2 https://wwd.com/fashion-news/fashion-scoops/feature/french-accolades-6400352-507123/; Women's Wear Daily; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- ↑ https://people.com/valentino-garavani-fashion-designer-dead-7496416; People; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- ↑ https://www.vogue.co.uk/article/valentino-biography; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- ↑ https://fashionunited.fr/v1/fashion/valentino-nomme-commandeur-des-arts-et-lettres/201210117442; FashionUnited; geraadpleegd op: 20 januari 2026.
- ↑ (it) TG24, Sky, È morto a 93 anni lo stilista Valentino, ultimo imperatore della moda. tg24.sky.it (19 januari 2026). Geraadpleegd op 19 januari 2026.
- ↑ (it) "È morto Valentino, il re dell’alta moda", La Repubblica, 19 januari 2026.
- ↑ (it) "È morto Valentino, il re dell’alta moda", La Repubblica, 19 januari 2026.
- 1 2 3 (en) "Italian fashion designer Valentino has died, La Repubblica says", Reuters, 19 januari 2026.
- ↑ (it) "È morto Valentino, il re dell’alta moda", La Repubblica, 19 januari 2026.
- 1 2 (it) "È morto Valentino, il re dell’alta moda", La Repubblica, 19 januari 2026.
- 1 2 3 (en) "Italian fashion designer Valentino has died, La Repubblica says", Reuters, 19 januari 2026.
