Valerius Maximus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Valerius Maximus

Valerius Maximus was een Latijns schrijver uit de eerste decennia van de 1e eeuw na Chr.

Over zijn leven is vrijwel niets bekend, behalve dat hij in 31 na Chr. aan keizer Tiberius een verzameling Facta et dicta memorabilia opdroeg.

Het werk omvat negen boeken met gedenkwaardige anekdoten, door compilatie samengebracht, ten behoeve van redenaars. Om het opzoeken van voorbeelden, telkens wanneer men die in een redevoering nodig heeft, te vergemakkelijken, werd het materiaal (hoofdzakelijk aan Livius en Cicero ontleend) gegroepeerd in rubrieken (bijv. dankbaarheid, gestrengheid van vaders, godsdienstzin, voortekens, dromen, vriendschap, zelfvertrouwen).

De uitwerking is weinig oorspronkelijk en getuigt van kortzichtigheid en platte vleierij aan het adres van de keizer. De stijl is maniëristisch, met veel gezochte antithesen en andere retorische middelen en toont zich daarmee als een product van zijn tijd.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]

  • John Briscoe, Valeri Maximi Facta et Dicta Memorabilia Valeri Maximi 2 vols. (Stuttgart & Leipzig: Teubner, 1998) - recensie
  • D.R. Shackleton Bailey, Valerius Maximus: Memorable Doings and Sayings 2 vols.(Cambridge, MA: Harvard University Press, 2000) - recensie (1) en recensie (2)[dode link]
  • Henry John Walker, Valerius Maximus. Memorable Deeds and Sayings. One Thousand Tales from Ancient Rome (Indianapolis: Hackett, 2004) - recensie
  • D. Wardle, Valerius Maximus: Memorable Deeds and Sayings, Book 1 (Oxford: Clarendon, 1998)