Veerooster

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Veerooster op een fietspad
Duivelsrooster bij de Oude Blasiuskerk in Delden

Een veerooster is een infrastructurele voorziening die is aangebracht in het wegdek om te voorkomen dat vee een gebied binnenkomt of verlaat. De naam wildrooster is van toepassing als men het wild binnen een natuurgebied moet houden.

Werking[bewerken]

De afmetingen van vee- of wildroosters variëren van enige meters lang, over de gehele wegbreedte aangebracht, tot nauwelijks een vierkante meter groot (bijvoorbeeld in een fietspad) en bestaan uit ijzeren spijlen waar dieren zich niet graag op begeven, omdat enerzijds hun hoeven tussen de spijlen of anderzijds de spijlen tussen hun gespleten hoeven kunnen schieten. (Zie evenhoevigen).

Weggebruikers als fietsers en voetgangers hebben nauwelijks hinder bij het passeren van een vee- of wildrooster. Wel kunnen het obstakels zijn voor honden, rolstoelers en skeelers. Hiervoor wordt dan soms een zijdelingse passage via een klaphekje aangebracht.

Duivelsrooster[bewerken]

Toen er nog kerkhoven om de kerken waren, werden varkensroosters vaak aangebracht bij het toegangshek om de varkens buiten het kerkterrein te houden en te voorkomen dat zij met hun snuit in de graven gingen wroeten. Men sprak ook wel van een duivelsrooster, omdat men ook hoopte de duivel buiten de gewijde ruimte van de kerk en het kerkhof te houden. De Oude Blasiuskerk in Delden heeft nog zo'n rooster. Deze kerk was tot de Reformatie de RK kerk van Delden, en werd in 1602 door Prins Maurits aan de protestanten toegewezen. Het kerkhof werd tot 1829 als begraafplaats gebruikt.

Zie ook[bewerken]

Foto's[bewerken]