Verzetsmonument Utrecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verzetsmonument
Detail verzetsmonument Utrecht.jpg
Kunstenaar Corinne Franzén-Heslenfeld
Jaar 1949
Materiaal Kalksteen
Locatie Domplein, Utrecht
Hoogte 1000 cm
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Het verzetsmonument op het Domplein in Utrecht is een monument ter ere van het Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog.

Beschrijving[bewerken]

Franzén legt laatste hand aan het monument

Het monument bestaat uit een zes meter hoog beeld van een vrouw die een fakkel draagt, als symbool voor het verzet. Het beeld is gemaakt door beeldhouwster Corinne Franzén-Heslenfeld, die daarbij werd geassisteerd door Wladimir de Vries. De vrouw is klassiek vormgegeven, met een ontbloot bovenlichaam en een gedrapeerde rok. Er is bewust gekozen voor een vrouwenfiguur, vanwege het aandeel van de Utrechtse vrouwen in het verzet.

Het beeld staat op een vier meter hoge natuurstenen sokkel. In de sokkel is een gedicht aangebracht van Jan Engelman:

Aanhalingsteken openen

Gedenk uw dooden die den goeden strijd
gestreden hebben in gerechtigheid.
Draagt voort hun vlam, zij zijn gebleven,
maar in dien gloed wordt ons nieuw leven.

Aanhalingsteken sluiten

Het monument werd op 4 mei 1949 onthuld door prins Bernhard. De slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in het algemeen en het Utrechts verzet in het bijzonder, worden sindsdien jaarlijks op Nationale Dodenherdenking bij het monument herdacht. Deze herdenking wordt georganiseerd door het Utrechts Comité 4 mei-Herdenking.

Zie ook[bewerken]