Volksmuziek in Nederland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Volksmuziek in Nederland kun je op twee manieren interpreteren: als volksmuziek afkomstig uit Nederland en als volksmuziek zoals die in Nederland beoefend wordt (waaronder allerlei buitenlandse volksmuziek). In beide gevallen bestaat er een stevige band met de bijbehorende dans

Nederlandse volksmuziek[bewerken]

De Nederlandse volksmuziek is vanwege de positie van Nederland als handelsnatie, en de ligging aan grote rivieren en de Noordzee sterk beïnvloed door de muziek uit de omringende en overzeese landen als het Verenigd Koninkrijk. Karakteristieken komen dan ook grotendeels overeen met die van de volksmuziek uit Duitsland, Frankrijk en Engeland.

Van oudsher werd volksmuziek in Nederland gespeeld op instrumenten als viool, fluit, doedelzak, draailier, foekepot en wat slagwerk. Na de uitvinding van de trekharmonica en de daaruit ontwikkelde accordeon heeft de laatste een hoofdrol toebedeeld gekregen (en niet alleen in Nederland).

Buitenlandse volksmuziek / Wereldmuziek[bewerken]

Door immigratie kent Nederland ook stijlen als Tango, Fado, Klezmer, en Afrikaanse percussie.

Omstreeks de zestiger jaren van de vorige eeuw ontstond in Ierland en Schotland een grote belangstelling voor de wederopstanding van de traditionele volksmuziek. Dit had ten gevolg dat er bands en groepen samengesteld werden zoals in Ierland de beroemd geworden The Chieftains, The Fureys, Planxty, Patrick Street en De Dannan om er maar enkele te noemen. Ook in de Engels sprekende landen werd deze belangstelling groot; maar dit gebeurde onder andere ook in Nederland waar een behoorlijk aantal van de aanwezige muzikanten er wel wat in zagen om ook met de zogenaamde Keltische muziek te beginnen.

Zie ook[bewerken]