Wereldkampioenschappen wielrennen 1970

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
WK wielrennen 1970
Locatie Leicester
Winnaars
Elite (m), wegrit Jean-Pierre Monseré
Elite (v), wegrit Anna Konkina
Amateurs, wegrit Jørgen Schmidt
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Jersey rainbow.svg

De wereldkampioenschappen wielrennen 1970 vonden plaats in het Engelse Leicester van 13 tot 16 augustus. Het was de eerste maal dat er een wereldkampioenschap op de weg voor beroepsrenners werd gehouden op Britse bodem. In 1922 was er in Liverpool al een wereldkampioenschap gereden, maar toen mochten er nog geen profs meedoen.

Beroepsrenners[bewerken | brontekst bewerken]

Het wereldkampioenschap voor de profs werd gereden op zondag 16 augustus 1970. De wedstrijd was 271,960 kilometer lang. 95 profs startten, 69 reden de wedstrijd uit. Winnaar werd de jonge Belgische eerstejaarsprof Jean-Pierre Monseré, die het jaar voordien nog tweede was geworden in het wereldkampioenschap voor amateurs. Op 50 kilometer van de streep viel de Italiaan Felice Gimondi samen met Alain Vasseur aan. Monseré, die al bij alle vorige aanvallen mee in het offensief zat, vertikte het deze keer om mee te springen. Pas toen Eddy Merckx aangaf dat de wedstrijd gereden zou zijn als hij niet meesprong, ging Monseré in de achtervolging. Samen met hem gingen ook Mortensen, Les West en Charly Rouxel in de achtervolging. Toen ze op het plaatselijke circuit kwamen, zag Monseré dat er twee Belgen in de achtervolging waren. Frans Verbeeck en Walter Godefroot naderden snel, samen met Franco Bitossi in hun zog. Monseré zag de snelle Godefroot liever niet terugkeren en besloot om samen met Gimondi en Vasseur het tempo te verhogen. In de finale probeert Gimondi een deal te sluiten met Monseré. Als hij de sprint zou aantrekken voor de Italiaanse favoriet, zou hij hem daar rijkelijk voor belonen. Achteraf verklaarde Gimondi dat het ging over een bedrag van om en bij de €12.500. Monseré weigert de aanbieding. In de laatste kilometers probeerde Gimondi dan maar weg te springen van de kopgroep, maar Mortensen bracht de groep terug samen. Op het moment dat de twee Fransen op kop van de groep reden, plaatste Monseré zijn aanval. Hij was met een bedrag van 500.000 Belgische frank naar het wereldkampioenschap vertrokken. Een bedrag dat hij van Flandria-ploegleider Paul Claeys mocht uitbesteden in de finale. Beide Fransen zorgden ervoor dat de concurrentie niet onmiddellijk konden reageren en Monseré kon solo naar zijn eerste wereldtitel rijden. Enkele seconden later kwamen Leif Mortensen, zelf ook een neoprof en wereldkampioen bij de amateurs in 1969 en de Italiaanse kopman en favoriet Felice Gimondi over de meet. Beste Nederlander was Gerard Vianen op de tiende plaats.

Uitrusting van Jean-Pierre Monseré als wereldkampioen, bestaande uit een zegelint, pet, medaille en regenboogtrui (collectie KOERS. Museum van de Wielersport)

"Jempi" Monseré was na Karel Kaers (wereldkampioen in 1934) de jongste wereldkampioen bij de profs. Hij zou in maart van het volgende jaar in de regenboogtrui dodelijk verongelukken tijdens een wedstrijd in Retie.

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renner Land Tijd
1 Jean-Pierre Monseré Vlag van België België 6u33'58"
2 Leif Mortensen Vlag van Denemarken Denemarken +2"
3 Felice Gimondi Vlag van Italië Italië z.t.
4 Les West Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk +3"
5 Charly Rouxel Vlag van Frankrijk Frankrijk +5"
6 Alain Vasseur Vlag van Frankrijk Frankrijk +9"
7 Walter Godefroot Vlag van België België +18"
8 Frans Verbeeck Vlag van België België z.t.
9 Franco Bitossi Vlag van Italië Italië z.t.
10 Gerard Vianen Vlag van Nederland Nederland z.t.

Amateurs: wegwedstrijd[bewerken | brontekst bewerken]

De amateurs reden hun wedstrijd van 181,2 kilometer op zaterdag 15 augustus. Voor Nederland kwam Cees Priem als kopman aan de start. Hij werd echter gehinderd door kramp in de laatste ronde, toen de Deen Jørgen Schmidt aanviel en alleen naar de wereldtitel reed. Tweede en derde waren twee Belgen: Ludo Van der Linden en Tony Gakens. Priem werd nog zesde.[1]

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renner Land Tijd
1 Jørgen Schmidt Vlag van Denemarken Denemarken 4u08'12"
2 Ludo Van der Linden Vlag van België België +3"
3 Tony Gakens Vlag van België België +5"

Amateurs: ploegentijdrit[bewerken | brontekst bewerken]

De 100 kilometer-tijdrit voor ploegen van vier werd op 13 augustus gehouden op een stuk weg tussen Leicester en Nottingham. Ze werd gewonnen door de Russen, die de Tsjecho-Slowaken en de Nederlanders voorbleven. De Nederlandse ploeg, die vooraf als favoriet gold[2] bestond uit Fedor den Hertog, Popke Oosterhof, Tino Tabak en Adri Duyker. De Belgische ploeg kwam niet verder dan de zeventiende plaats.

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Land Tijd
1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 2u12'28"
2 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije +18"
3 Vlag van Nederland Nederland +31"

Dames[bewerken | brontekst bewerken]

Dit wereldkampioenschap werd ook gereden op 15 augustus en was 64 kilometer lang. Anna Konkina behaalde haar eerste van twee wereldtitels. De Nederlandse rensters Truus van der Plaat en Keetie van Oosten-Hage werden vijfde en zesde. Titelverdedigster Audrey McElmury uit de Verenigde Staten werd zevende.[3]

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renner Land Tijd
1 Anna Konkina Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 64 kilometer in 1u39'54"
2 Morena Tartagni Vlag van Italië Italië z.t.
3 Raisa Obodovskaya Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie z.t.