Wielertoerisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een groep wielertoeristen

Wielertoerisme is een vrijetijdsactiviteit buitenshuis waarbij liefhebbers in groep of alleen recreatief met de (race)fiets rijden. De sport is de laatste jaren erg populair geworden, vooral in Vlaanderen en in mindere mate in Nederland. In Italië en Frankrijk is het fenomeen al langer bekend. Daar worden al enkele jaren zelfs competitieve regelmatigheidscriteria georganiseerd, zoals de Prestigio-serie of de Grand Trophée. Daarom wordt er tegenwoordig een onderscheid gemaakt tussen toertochten (randonée) en cyclosportieve. De eerste groep is niet-competitief, de tweede wel.

Ook in Duitsland en Oostenrijk worden er dankzij de financiële steun van T-Mobile verschillende zogenaamde jedermann-wedstrijden gehouden. De meeste zijn ook hier gegroepeerd in een Serie.

Vaak is de gemiddelde leeftijd van de wielertoerist iets hoger dan bij andere sporten, wat deels verklaard kan worden door de hoge instapkosten. Hoewel er dikwijls weinig of geen lidgeld betaald moet worden, is de aankoop van een degelijke racefiets en gepaste wielerkledij vaak een dure zaak.

In Vlaanderen worden er op heel wat plaatsen toertochten voor wielertoeristen gehouden. Een voorbeeld daarvan is de Ronde van Vlaanderen voor Wielertoeristen die ieder jaar daags voor de Ronde van Vlaanderen georganiseerd wordt op hetzelfde parcours als de wielerklassieker. In Nederland wordt hetzelfde georganiseerd daags voor de Amstel Gold Race.

"Wielerterrorist"[bewerken]

Sommige wielertoeristen bezorgen de sport een slechte reputatie door, meestal in een groep, zeer snel over gewone fietspaden te razen, daarbij de gewone recreatieve fietser hinderend. Soms hebben ze ook geen fietsbel en duiken dan plots op. Vooral gezinnen met (kleine) kinderen ondervinden daar last van. Op het jaagpad van de Scheldedijk werden in juni 2013 zelfs ribbelstroken aangelegd om de snelheid van de (spottend genoemde) "wielerterroristen" af te remmen. De maatregel schoot zijn doel voorbij, doordat (vooral) ook andere fietsers daar hinder van ondervinden. In plaats daarvan werd door de Vlaamse regering een hoffelijkheidscode van de wielertoerist opgesteld, met een campagne om zoveel mogelijk wielertoeristen(clubs) achter het initiatief te krijgen.

Externe link[bewerken]