Willy Ruys

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willy Ruys
Willy Ruys in zijn rol als Dikke Deur
Willy Ruys in zijn rol als Dikke Deur
Algemene informatie
Geboren 20 augustus 1909
Overleden 1 april 1983
Land Vlag van Nederland Nederland
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Henri Guillaume Gerard Corneille (Willy Ruys) Ruijs (Amsterdam, 20 augustus 1909 - Utrecht, 1 april 1983) was een Nederlands acteur. Ruys groeide op in Amsterdam. Zijn vader Guillome Ruys was toneelspeler, evenals zijn ooms Cor Ruys en Anton Ruys, die het Vrije Toneel oprichtten.

Willy Ruys volgde nooit toneelschool. Hij begon zijn carrière aan de zijde van zijn oom Cor in 1931 in de revue Goed Nieuws. Hierna speelde hij in revues van Louis Davids, Fien de la Mar en Wim Kan. Hij was tevens te zien in serieuze stukken, onder andere bij het Rotterdams Toneel. Daarnaast trad hij op in operettes, waaronder De barbier van Sevilla. In 1937 reisde hij met Cruys Voorbergh, Joan Remmelts en Coba Kelling naar Nederlands-Indië voor een serie optredens.[1] Na de oorlog speelde hij in enkele toneelstukken van Eugène Ionesco. In 1955 maakte Ruys zijn filmdebuut in Ciske de Rat.

Drie jaar later, in 1957, kreeg hij landelijke bekendheid als circusdirecteur Dikke Deur in de televisieserie Pipo de Clown. De kreet "Pipo, koeien!" werd zijn handelsmerk. Ruys speelde uiteindelijk slechts mee in drie seizoenen van Pipo de Clown, maar Ruys' karakter als luie circusdirecteur verwierf grote bekendheid. Daarnaast bestrijken de drie periodes waarin Ruys meespeelde (1958-1959, 1966-1968 en 1974-1975) bijna de hele periode van de serie. Ruys was trots op het succes van de rol, maar merkte ook dat regisseurs hem niet meer kozen voor andere rollen, het zogeheten Swiebertje-effect. In 1976 was hij nog op televisie te zien als marskramer in de kinderserie Pommetje Horlepiep, verder zou hij niet meer komen dan enkele bijrollen.

Ruys maakte van 1964 tot kort voor zijn dood deel uit van de hoorspelkern van de NRU en haar opvolger NOS. Naast zijn werk als acteur, zette Ruys zich tevens jaren in voor het amateurtoneel, als regisseur bij het Goois Toneel in Bussum.[2]

Aan het eind van zijn leven tobde Ruys met zijn gezondheid. Hij overleed uiteindelijk onverwacht op 1 april 1983 na een kortstondig ziekbed in een Utrechts ziekenhuis. Hij werd 73 jaar.[3] Hij werd begraven op begraafplaats Zuiderhof in Hilversum.

Activiteiten[bewerken]

Externe link[bewerken]