World Grand Prix

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
PDC-televisietoernooien
World Darts Ch'ship
Premier League
UK Open
World Ch'ship onder-21
World Cup
World Matchplay
World Grand Prix
European Ch'ship
The Masters
Grand Slam
Players Ch'ship Finals

De World Grand Prix is een internationaal dartstoernooi dat vanaf 1998 jaarlijks plaatsvindt in oktober. Het evenement is traditiegetrouw het laatste televisietoernooi op de kalender van de Professional Darts Corporation. Nadat het toernooi een aantal edities van locatie heeft gevarieerd wordt de World Grand Prix sinds enige tijd gehouden in het Citywest Hotel in Dublin.

Aan het dartstoernooi nemen 32 darters deel; de top-24 van de PDC worden gecompleteerd door vier Ierse en vier PDC-qualifiers. Het knock-outsysteem bestaat uit vijf rondes en de finale wordt gespeeld over een best of 13 sets.

In tegenstelling tot het gebruikelijke 501-spel kent de World Grand Prix een alternatief spelconcept. De deelnemers dienen iedere leg te openen en te beëindigen met een dubbel (of bull's eye); zo kan het dus voorkomen dat een speler een leg uitgooit zonder dat de tegenstander eraan is begonnen.

Tot 2007 werd na afloop van het toernooi de top-6 van de PDC-ranking gekwalificeerd voor de prestigieuze Premier League Darts. Tegenwoordig worden deze plaatsen, inclusief de twee wildcards, pas na het World Darts Championship verdeeld.

In 2011 gooide de Brendan Dolan uit Noord-Ierland de eerste 9-darter ooit op dit toernooi. Hij deed dit in de halve finale tegen James Wade uit Engeland. Hij begon met dubbel 20, triple 20, triple 20 = (160). Triple 20, triple 20, triple 20 = (180). Triple 20, triple 17, Bull's eye = (161).

In 2012 is Michael van Gerwen de eerste Nederlander die dit toernooi wint.

Winnaars World Grand Prix[bewerken]

Jaar Winnaar Runner-up Uitslag
1998 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Engeland Rod Harrington 13 - 8 (legs)
1999 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Engeland Shayne Burgess 6 - 1 (sets)
2000 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Engeland Shayne Burgess 6 - 1 (sets)
2001 Vlag van Engeland Alan Warriner-Little Vlag van Nederland Roland Scholten 8 - 2 (sets)
2002 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Canada John Part 7 - 3 (sets)
2003 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Canada John Part 7 - 2 (sets)
2004 Vlag van Engeland Colin Lloyd Vlag van Engeland Alan Warriner-Little 7 - 3 (sets)
2005 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Engeland Colin Lloyd 7 - 1 (sets)
2006 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Engeland Terry Jenkins 7 - 4 (sets)
2007 Vlag van Engeland James Wade Vlag van Engeland Terry Jenkins 6 - 3 (sets)
2008 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Nederland Raymond van Barneveld 6 - 2 (sets)
2009 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Nederland Raymond van Barneveld 6 - 3 (sets)
2010 Vlag van Engeland James Wade Vlag van Engeland Adrian Lewis 6 - 3 (sets)
2011 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Noord-Ierland Brendan Dolan 6 - 3 (sets)
2012 Vlag van Nederland Michael van Gerwen Vlag van Engeland Mervyn King 6 - 4 (sets)
2013 Vlag van Engeland Phil Taylor Vlag van Engeland Dave Chisnall 6 - 0 (sets)