1,1-dichlooretheen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1,1-dichlooretheen
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van 1,1-dichlooretheen
Structuurformule van 1,1-dichlooretheen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C2H2Cl2
IUPAC-naam 1,1-dichlooretheen
Andere namen 1,1-dichloorethyleen, vinylideenchloride, 1,1-DCE
Molmassa 96,94 g/mol
SMILES
ClC(Cl)=C
CAS-nummer 75-35-4
Beschrijving Kleurloze vloeistof met scherpe geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H224 - H332 - H351
EUH-zinnen geen
P-zinnen P210 - P281
EG-Index-nummer 602-025-00-8
VN-nummer 1303
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,213 g/cm³
Smeltpunt -122 °C
Kookpunt 32 °C
Vlampunt -25 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 570 °C
Dampdruk 66.500 Pa
Oplosbaarheid in water 2,5 g/L
Goed oplosbaar in ethanol, di-ethylether, aceton, benzeen, chloroform
Onoplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Dipoolmoment 2,3 D
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

1,1-dichlooretheen of 1,1-dichloorethyleen is een gehalogeneerde koolwaterstof met als brutoformule C2H2Cl2. Het is een uiterst ontvlambare kleurloze vloeistof met een scherpe, indringende geur. De stof wordt gebruikt bij de polymerisatie van vinylchloride, acrylonitril en acrylaten.

Gevaren[bewerken]

De stof kan gemakkelijk ontplofbare peroxiden vormen en zal gemakkelijk polymeriseren ten gevolge van verhitting of onder invloed van zuurstofgas, zonlicht, koper of aluminium, met brand- of ontploffingsgevaar tot gevolg. 1,1-dichlooretheen ontleedt bij verbranding met vorming van giftige en corrosieve dampen (waterstofchloride en fosgeen) en reageert hevig met oxiderende stoffen.

Externe links[bewerken]

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek