ARO (automerk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ARO M461 (1961)
ARO 240 op een Roemeense postzegel van 1975
ARO 244 (1977)
ARO 10 (1980)

ARO of Auto România (Auto Roemenië) is een Roemeens automerk uit de Machinefabriek Muscel in Câmpulung-Muscel.

Geschiedenis[bewerken]

Na een complexe ombouw van de reeds in 1886 opgerichte fabriek begon in 1957 de productie van de vierwielaangedreven terreinwaardige personenauto IMS 57 onder gebruikmaking van een licentie voor de Russische GAZ-69. Daaruit ontstonden bij continue verhoging van het aandeel Roemeense onderdelen de terreinwagenmodellen M59, M461, M473 en 240.

In het vierde kwartaal van 1979 begon de productie van de kleine terreinvaardige stationcar ARO 10, een voertuig dat veel meer in de categorie personenwagens thuishoort dan de ARO 240, een veel zwaarder uitgevoerde terreinwagen. De motor en meer onderdelen van de ARO 10 stammen uit de Dacia-productie. Naast de standaardmotorisering werden voor exportdoeleinden ook Diesel-varianten (o.a. van Volkswagen) geproduceerd. De jaarproductie in Cimpulung lag in 1989 rond de 16.000 eenheden, daarvan was ongeveer de helft voor rekening van de ARO 10. Het exportaandeel lag in die tijd met 80% zeer hoog. In enkele landen werd de ARO 10 verkocht als Dacia Duster. De ARO 240 werd van 1974 tot 1998 in Portugal in licentie gebouwd en verkocht als Portaro.

Na de Roemeense Revolutie zijn er meerdere pogingen gedaan om de onderneming te privatiseren. Aanbiedingen werden echter door de Roemeense regering afgewezen. Door een joint-venture met Dacia moest de opheffing van ARO S.A. verhinderd worden.

In 2003 verliet de productie Roemenië. Met verouderde techniek werd onder de joint-venture in Manaus in Brazilië een fabriek opgericht. Deze Braziliaanse fabriek nam ARO S.A. over en richtte daar het merk Cross Lander op. ARO zou CKD-kits leveren aan Brazilië voor de montage door Cross Lander Industria e Comercio. De verkoop in de Verenigde Staten moest naar verwachting beginnen in 2005 met de doelstelling van 6000 eenheden per jaar, maar de introductie werd geannuleerd. De Cross Lander 244X had een 4 liter Ford-Keulen V6-motor en een Eaton-transmissie. De motor produceerde 207 pk (154 kW) en had een koppel van 323 Nm.

Na het mislukken van de joint-venture en de verkoop van het merk Cross Lander moesten in 2004 3.000 medewerkers van het ARO-personeel ontslagen worden. In 2006 vroeg de fabriek faillissement aan.

In Nederland en België[bewerken]

De importeur voor Nederland was aanvankelijk Englebert in Voorschoten, in België werd het merk ingevoerd door Auto-Flora in Melle. Vanaf 1984 tot 1990 werd ARO in Nederland en België vertegenwoordigd door Primacar in Prinsenbeek, dat ook de eveneens Roemeense Dacia 1300 importeerde.

Modellen[bewerken]

  • ARO IMS
    • IMS-57
    • M59
    • M461
  • ARO 24-serie
    • Terreinauto's
      • ARO 240
      • ARO 243
      • ARO 244
      • ARO 246
      • ARO 328 Maxi-Taxi
    • Bestelauto's
      • ARO 33 N
      • ARO 35 S
      • ARO 35 M
      • ARO 243
      • ARO 323
      • ARO 324
      • ARO 330
  • ARO 10 (ook bekend als de Dacia Duster in sommige landen)
    • Terreinauto's
      • ARO 10.1
      • ARO 10.4
      • ARO 10 Spartana
      • ARO 11.4
    • Bestelauto's
      • ARO 10.2
      • ARO 10.3
      • ARO 10.6 pick-up
      • ARO 10.9
      • ARO 10.0
      • ARO 11.9

Bronnen[bewerken]

  • (de) Dünnebier, Michael; Kittler, Eberhard, Personenkraftwagen sozialistischer Länder, Transpress, Berlin, 1990, 188 p. ISBN 3-344-00382-8.