Aarre Merikanto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aarre Merikanto
Oskar en Aarre Merikanto
Oskar en Aarre Merikanto
Geboren 29 juni 1893
Overleden 29 september 1958
Land Vlag van Finland Finland
Jaren actief 1911-1958
Stijl Romantiek, neoclassicisme, moderne muziek
Nevenberoep dirigent
Leraren Max Reger, Sergei Vasilenko
Leerlingen Paavo Heininen
Einojuhani Rautavaara
Aulis Sallinen
Belangrijkste werken Juha
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Aarre Merikanto (Helsinki, 29 juni 1893 — aldaar, 29 september 1958) was een Fins componist. Zijn vader was de componist Oskar Merikanto.

Merikanto heeft zijn school niet afgemaakt, hij was ervan overtuigd dat hij zich beter kon toeleggen op het componeren van muziek. Op zijn 18e ging zijn eerste opera in premiere. Het was een teleurstelling, bijna niemand was er geïnteresseerd. Merikanto vernietigde het. De begin van zijn muzikale loopbaan verliep anderszins goed. Zijn liederen waren populair. Van 1912 tot 1914 verbeleef hij in Leipzig en kreeg lessen van Max Reger. Reger werd later gezien als degenen die Merikanto (nog) enigszins in het gareel hield, anders zou hij zijn afgedreven naar de modernere muziek. De muziek die hij toen componeerde viel door veelvludig gebruik van contrapunt in goede aarde. Dat veranderde onder invloed van zijn volgende leraar Sergei Vasilenko, die hem van 1915 tot 1918 meer richting de moderne muziek dwong. Het publiek vond dat toen geen goede ontwikkeling. In de jaren ’20 van de 20e eeuw verviel de componist (volgens de heersende mening) in extremen. Zijn werken die hij toen schreef werden pas veel later uitgevoerd, tot frustratie van de componist. Hetzelfde overkwam Merikanto’s tijdgenoten Väiniö Raitio en Ernest Pigoud. Merikanto’s tijd zou nog wel komen.

In de jaren ’30 keerde Merikanto terug naar rustiger vaarwater. Hij wendde zich tot het neoclassicisme en dat viel in beter aarde. Toch bleef het publiek voorzichtig met deze componist. Zijn reputatie was net bijster goed want in de jaren ’20 en ’30 was hij verslaafd geraakt aan morfine. Hij kwam daar wel van af, maar men bleef het wantrouwen.

In 1963 kwam Merikanto’s muzikale “wraak”. Zijn tot dan toe niet opgevoerde opera Juha werd alsnog een succes en wordt sindsdien binnen de Finse klassieke muziek gezien als hét voorbeeld van de moderne opera. Er vinden nog steeds opvoeringen van die opera plaats. Dat in tegenstelling tot ander werk van de componist, dat op een enkel werk na, geheel vergeten schijnt.

Oeuvre (selectie)[bewerken]

In het verleden zijn onderzoeken verricht naar het oeuvre van Merikanto, waarbij men sterk het vermoeden heeft dat men niet al zijn werk boven tafel heeft gekregen.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Uitgave Ondine: Pan etc. uit 1998