Abdij van Sénanque

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De abdij van Sénanque

De Abdij van Sénanque (ook wel Notre-Dame de Sénanque) is een cisterciënzer abdij in de gemeente Gordes (Vaucluse, Frankrijk).

Geschiedenis[bewerken]

De abdij werd gesticht in 1148 als dochterklooster van de abdij van Mazan. Nadat er gezorgd was voor een goede watervoorziening door het bouwen van dijken en kanalen, hadden de monniken veel landbouwopbrengsten. Van het geld dat ze hiermee verdienden, kon de bouw van de kerk worden gefinancierd. Deze werd tussen 1160 en 1180 gebouwd.

In 1544 werd de abdij deels verwoest tijdens godsdienstoorlogen. Het voorspoedige kloosterleven kwam tot stilstand en in 1780 overleed de laatste monnik van Sénanque. Gedurende de Franse Revolutie deden de abdijgebouwen dienst als boerenbedrijf.

Halverwege de 19e eeuw kwamen er weer monniken in de abdij wonen, maar zij moesten begin 20e eeuw weer vertrekken vanwege de Franse wetgeving tegen religieuze ordes. In 1926 keerden de monniken terug naar de abdij, maar het lukte ze niet meer de gebouwen te onderhouden. In 1969 werd er een cultuurhistorisch centrum gevestigd. Vanaf 1988 wonen er weer cisterciënzer monniken in het klooster.

Andere cisterciënzerabdijen in de Provence zijn de abdij van Le Thoronet en de abdij van Silvacane. Samen met de abdij van Sénanque worden deze wel de "drie cisterciënzerzusters van de Provence" genoemd.

Bronnen, noten en/of referenties