Waldenzen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Beluister

(info)

De Waldenzen, ook armen van Lyon genoemd, waren oorspronkelijk aanhangers van een in de Middeleeuwen ontstane armoedebeweging. Thans zijn het leden van een voornamelijk in Italië gevestigde protestants kerkgenootschap van gereformeerde signatuur. Zij willen dicht bij de Bijbel blijven, die zij beschouwen als de enige geloofsautoriteit. Mannen en vrouwen dienen hun leven op de Bijbel te baseren. Ze belijden geen dualisme zoals de albigenzen. Ze zijn genoemd naar de Franse koopman Pierre Valdes uit Lyon.

Geschiedenis[bewerken]

De groep ontstond in 1175 ten oosten van de Franse stad Albi. De Lyonese koopman Petrus Waldo (of Waldus, ook Valdez) las in het evangelie volgens Mattheus 19:21 dat Jezus een rijke jongeman opdraagt al zijn bezit te verkopen ten bate van de armen. Waldo raakte hiervan zo onder de indruk dat hij besloot dit voorbeeld te volgen. Hij gaf zijn bezit aan de armen en ging prediken. Het evangelie liet hij vertalen in het Occitaans, de streektaal van Zuid-Frankrijk, waardoor het ook voor de gewone mensen goed te begrijpen was. Petrus en zijn volgelingen trokken rond om hun kennis van de Bijbel te verspreiden. Zij brachten daarbij kritiek uit op de ontaarde levenswijze van de rijke geestelijken.

In het begin greep de Kerk niet in, maar in 1184 werd de beweging door paus Lucius III veroordeeld en werden de volgelingen geëxcommuniceerd. Toch nam hun aantal toe in Zuid-Frankrijk en Noord-Italië. Ze werden gesteund door de Zuid-Franse adel, die zich op deze wijze los wilde maken van de koning van Frankrijk. Maar de koning sloot zich aan bij de paus en de Waldenzen werden hevig vervolgd.

De Waldenzen verwierpen de eed, de wapendracht en allerlei kathaarse theorieën. Later verwierpen ze ook kerkelijke gewoonten zoals het toekennen van aflaten en het opdragen van missen voor de overledenen.

Het Vierde Lateraans Concilie in 1215 bracht hun groep onder bij de haeretii (haeresis: scheuring, Cor 12:19). Ze werden door de inquisitie vervolgd. In 1488 werd een kruistocht tegen hen gericht; ze verborgen zich echter in de dalen van de Alpen, ten zuidwesten van Turijn. De groep telde ongeveer 700 mensen. Het leger van Lodewijk XIV probeerde hen daar te verslaan, waarna er slechts 250 mensen over waren. Onder druk van deze vervolgingen waren zij ten slotte in hoofdzaak geconcentreerd in Piemonte (centrum: Torre Pellice).

Tijdens de periode van de Reformatie (16e eeuw) sloot een deel van de Waldenzen zich aan bij de Zwitserse protestanten. Waldenzen werd de naam voor protestanten in Noord-Italië. Degenen die zich niet integreerden, bleven gediscrimineerd. Pas in 1848 kregen ze hun burgerrechten terug.

Huidige situatie[bewerken]

Tegenwoordig leven de meeste waldenzen in Italië (circa 22.000, voornamelijk in Piemonte), in Uruguay (circa 15.000) en Argentinië. Het hoofdkwartier is gevestigd in Rome. De Waldenzen vormen het belangrijkste protestantse kerkgenootschap in Italië.

Externe links[bewerken]

Vista-kmixdocked.png
Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname, bekijk de oorspronkelijke versie of download de opname direct. (Meer info over gesproken Wikipedia)