Abdullah al-Mansouri

Faleh Abdullah al-Mansouri (Khoezistan, 1946) is een Iraans-Nederlandse activist.

Activisme en veroordeling

Al-Mansouri is de leider van de Ahwaz Liberation Organisation (ALO). Een militante organisatie die strijdt onder andere met bomaanslagen, voor een onafhankelijke Arabische staat die de olierijke provincie Khoezistan van Iran omvat. Zij noemt het gebied Al-Ahwaz, ook bekend onder de geuzennaam Arabistan. ALO's Ahwaz Revolutionairy Council (ARC) heeft zich in 1990 tot de rechtmatige regering van Khuzestan geproclameerd met Al-Mansouri als president. Deze regering in ballingschap heeft haar hoofdkwartier in Maastricht. De Arabische Ahwazi zijn volgens Amnesty International een door Iraanse autoriteiten onderdrukte bevolkingsgroep . Op grond van zijn functie in deze organisatie en de aanslagen die zij in Iran heeft gepleegd wordt al-Mansouri door de Iraanse autoriteiten als een terrorist beschouwd en is hij reeds in 1988 bij verstek ter dood veroordeeld.

Vlucht naar Nederland

Al-Mansouri vluchtte in 1988 na zijn terdoodveroordeling naar Nederland. In 1989 vestigde hij zich in Maastricht, waar hij zich onder andere inzette voor GroenLinks en Amnesty International. Voor zijn werk voor de laatste organisatie, waar hij zich onder meer bezig hield met de situatie van lotgenoten , werd hij onderscheiden met de Orde van Oranje-Nassau.

In Iraanse handen

Volgens de Syrische mensenrechtenorganisatie NOHRS werd hij op 11 mei 2006 samen met twee Noren en een Zweed tijdens een verblijf in de Syrische hoofdstad Damascus gearresteerd en na vijf dagen uitgeleverd aan Iran, wegens het reizen op een "illegaal" Iraans paspoort, zo verklaarde de Syrische overheid.

Recente ontwikkelingen

In de Nederlandse media ontstond in oktober 2007 controverse rond de humanitaire activiteiten van Al-Mansouri, nadat het actualiteitenprogramma NOVA een video toonde die zij had gedownload van de Ahwaz Revolutionairy Council website. Op deze video is te zien hoe gemaskerde militanten van deze organisatie een spijkerbom prepareren en bomaanslagen plegen. Amnesty Nederland verklaart zichzelf niet te willen verenigen met de doelen van de ALO.

Volgens een krantenbericht in de Volkskrant van eind oktober 2007 zijn er geruchten dat al-Mansouri drie keer zonder advocaat voor de rechtbank is verschenen (de Volkskrant baseert zich op zijn zoon Adnan). De advocaat in de zaak al-Mansouri is in Iran samen met zijn vrouw en dochter gevangengezet. Om onbekende redenen is drie jaar celstraf tegen de advocaat geëist.

De zoon van al-Mansouri, Adnan al-Mansouri, begon op 29 oktober 2007 een mediacampagne om nationale steun te werven voor zijn vader, over wie hij had vernomen dat hij in Iran opnieuw ter dood was veroordeeld wegens terroristische activiteiten en binnen 48 uur geëxecuteerd zou worden.

In oktober 2007 stelde minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen: "Iran heeft Nederland herhaaldelijk voor de gek gehouden en beloftes gedaan die niet zijn nagekomen." De minister zou zich intensief met de zaak bezig hebben gehouden en enkele protesten hebben aangetekend.

De ambassadeur van Iran weigerde in Mei 2008 een gesprek met Amnesty en enkele Kamerleden over mensenrechtenactivist Abdoullah Al-Mansouri. Amnesty-directeur Eduard Nazarski liet weten zich geschoffeerd te voelen door de weigering.

Eind februari 2009 werd bekend dat Al-Mansouri veroordeeld is tot 30 jaar gevangenisstraf, wegens betrokkenheid bij terroristische activiteiten

In mei 2009 werd in zijn woonplaats Maastricht actie gevoerd door Amnesty, in aanwezigheid van Eduard Nazarski, en gesteund door de Maastrichtse burgemeester Gerd Leers. Er werd een oproep gedaan aan de Iraanse autoriteiten tot een eerlijk en openbaar proces voor Al-Mansouri en men hield een wake op de Servaasbrug.

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties: