Adolescentie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Adolescentie (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Adolescentie.

Adolescentie is de overgang in de ontwikkeling tussen de jeugd en volledige volwassenheid, hetgeen een periode representeert waarin een persoon biologisch, maar niet emotioneel volgroeid is.

De leeftijden die beschouwd worden als onderdeel van de adolescentie verschillen per cultuur. In de Verenigde Staten beschouwt men adolescentie als beginnend rond 13 jaar en het duurt tot ongeveer 24 jaar. De Wereldgezondheidsorganisatie daarentegen definieert adolescentie als de periode van iemands leven tussen de 10 en 20 jaar. De Dikke Van Dale hanteert de periode van 18 tot 20 jaar als definitie. In het model van identiteitsontwikkeling van Erik Erikson wordt de adolescentie beschouwd als de periode van ongeveer 14 jaar tot grofweg midden twintig.

"Adolescentie" is een cultureel en sociaal fenomeen en daarom zijn de grenzen niet makkelijk te binden aan fysieke mijlpalen. Het woord stamt af van het Latijnse werkwoord adolescere hetgeen "opgroeien" betekent. De periode kan worden herkend aan ontwikkelingen in de psychologie, persoonlijkheid en academische carrière van een persoon. Bij de aanvang van de adolescentie volgen kinderen gewoonlijk hun middelbare school.

Een persoon die zich in zijn adolescentie bevindt wordt een adolescent genoemd. De term adolescent heeft niet de sterke connotatie "dwarsligger" die het woord puber heeft. "Puberteit" verwijst over het algemeen naar de overgangsfase tussen de kindertijd en de adolescentie, hoewel de begrippen in het dagelijks gebruik elkaar gedeeltelijk overlappen.