Zygote

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De zygote is in de levenscyclus van een organisme het eerste, eencellige stadium juist na de versmelting van twee haploïde gameten, zoals na de bevruchting van een eicel door een zaadcel.

De gameten kunnen morfologisch gelijk zijn, beide met flagellen, of er is een vrouwelijke gameet die groter is of die geen flagellen heeft. Dan spreekt men van eicel.

Bij sommige groepen van schimmels, zoals bij de ascomyceten en de basidiomyceten, kan na de versmelting van de gameten (plasmogamie) de versmelting van de celkernen (karyogamie) uitgesteld worden tot een later tijdstip. Er is dan een fase waarin de cellen twee kernen hebben.

Bij fusie van beweeglijke gameten kan ook de zygote beweeglijk zijn (planozygote), in andere gevallen is ze onbeweeglijk (aplanozygote). De zygote is een diploïde cel die wordt gevormd uit twee haploïde cellen.

Bij de mens wordt een zygote gevormd wanneer een zaadcel en eicel elkaar ontmoeten in de eileider. Snel na de vorming begint de zygote met celdelingen en vormt dan een blastocyste. De bevruchte eicel van een mens wordt van 0 tot 2 weken een zygote genoemd, van 2 tot 8 weken een embryo en van 9 tot 38 weken een foetus.[bron?]