Adriano Leite Ribeiro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Adriano
Adriano Leite Ribeiro 01.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Adriano Leite Ribeiro
Bijnaam 'O Imperador (De Keizer)
Geboortedatum 17 februari 1982
Geboorteplaats Vlag van Brazilië Rio de Janeiro, Brazilië
Lengte 189 cm
Gewicht 87 kg
Been Links
Clubinformatie
Spelend bij Clubloos
Positie Aanvaller
Jeugd
1997-2000 CR Flamengo.svgFlamengo
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2000-2001
2001
2002
2002-2004
2004-2007
2008
2008-2009
2009- 2010
2010-2011
2011-2012
2012-2013
Flamengo
Internazionale
ACF Fiorentina
Parma FC
Internazionale
São Paulo FC
Internazionale
Flamengo
AS Roma
Corinthians
Flamengo
19 (7)
8 (1)
15 (6)
37 (25)
103 (44)
19 (11)
12 (3)
1 (1)
5 (0)
7 (2)
0 (0)
Interlands **
2000- Vlag van Brazilië Brazilië 51 (31)

* Bijgewerkt op 7 mei 2009 08:35 (CEST)
** Bijgewerkt op 7 mei 2009 08:35 (CEST)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Adriano Leite Ribeiro (Rio de Janeiro, 17 februari 1982), beter bekend als kortweg Adriano, is een Braziliaans voetballer. De aanvaller is op dit moment clubloos

Carrière[bewerken]

Clubs[bewerken]

Adriano begon zijn loopbaan in 1999 in een jeugdteam van het Braziliaanse Flamengo, waar hij een jaar later een tweejarig profcontract tekende. Hij speelde in zijn eerste seizoen 29 wedstrijden, waarin hij 16 doelpunten maakte. Hij won twee staatskampioenschappen en de Copa dos Campeões. Vervolgens vertrok hij in het seizoen 2001/2002 naar Internazionale. Hier speelde hij enkele wedstrijden, en werd later dat seizoen uitgeleend aan Fiorentina. Hier maakte hij het seizoen af met 15 duels en 6 doelpunten. Hierna kwam men tot een overeenkomst met Parma, waarbij beide clubs mede-eigenaar van de Braziliaanse spits werden. Adriano maakte indruk in zijn eerste seizoen in Parma, hij vormde een hoog aangeschreven aanvalskoppel met Adrian Mutu, en scoorde 15 keer in 28 wedstrijden. Desondanks maakte Inter geen gebruik van de optie om hem aan het eind van het seizoen terug te halen. Ook 2003/2004 begon Adriano echter uitstekend, met 8 goals in 9 duels, waardoor Internazionale halverwege het seizoen besloot hem alsnog terug te halen. In het restant van het seizoen kwam hij 16 keer binnen de lijnen in de Serie A, en tilde zijn doelpuntentotaal naar 17 treffers. In 2004/2005 was Adriano een belangrijke speler voor Internazionale, met 16 goals in 30 wedstrijden werd hij clubtopscorer. Vanwege zijn goede prestaties werd zijn contract opgewaardeerd en verlengd tot 2010. Ook het daaropvolgende seizoen speelde hij 30 wedstrijden, ditmaal vond hij 13 keer het net. Na een sterk eerste half jaar verloor de Braziliaan echter zijn goede vorm, in de tweede helft van het seizoen stond Adriano lange tijd droog en werd bekritiseerd vanwege zijn spel. Internazionale eindigde op de derde plaats in Italië, vanwege het Italiaans omkoopschandaal kreeg Inter achteraf echter de landstitel van dit jaar toegewezen. In 2006/2007 zette de vormcrisis van Adriano zich voort. Hij presteerde veelal ondermaats, en werd bekritiseerd vanwege zijn slechte fysieke gesteldheid en vermeende gebrek aan inzet. Zo verscheen hij in februari 2007 niet op de training als gevolg van een uitbundig gevierde verjaardag.[1] In juli 2007 zou Adriano toegeven al geruime tijd met een alcoholprobleem te kampen, mede als gevolg van de dood van zijn vader.[2] Adriano speelde in dit seizoen uiteindelijk 23 wedstrijden, waarin hij vijf keer scoorde. Internazionale won met overmacht de Serie A.

Adriano als international

Het volgende seizoen was Adriano gedegradeerd tot vijfde spits, achter Ibrahimovic, Crespo, Cruz en Suazo. Inter schreef hem zelfs niet in voor de Champions League. [3] Door zijn weinige krediet kwam de aanvaller uit Rio de Janeiro slechts vier keer in actie voor zijn club. Hierin kwam hij één keer op het scorebord. Na de treffer weigerde hij de hand van trainer Mancini te schudden, waarmee de verstandshouding verder verstoord werd. Voorzitter Moratti stuurde hem in november op een verplichte vakantie naar zijn vaderland, waar hij diende te herstellen van zijn lichamelijke en psychische problemen.[4] Eenmaal terug werd hevig gespeculeerd over een verhuur of zelfs een definitief vertrek uit Milaan, waarbij West Ham United en Manchester City als voornaamste kandidaten werden genoemd. Uiteindelijk werd Adriano voor een half jaar verhuurd aan het Braziliaanse São Paulo FC. Hier kende hij een sterk debuut, waarin hij twee maal scoorde. Ook in de volgende wedstrijden vond hij regelmatig het net. Desondanks was er ook hier veel aandacht voor zijn leven buiten de lijnen.[5] Verder riskeerde hij vanwege een uitgedeelde kopstoot in de wedstrijd tegen Santos een schorsing van 120 tot 540 dagen, waarmee zijn seizoen ten einde zou zijn geweest. Uiteindelijk werd hij echter mild gestraft met een schorsing van twee wedstrijden.[6] Adriano scoorde uiteindelijk 11 keer uit 19 duels in de Braziliaanse competitie, en maakte daarnaast 6 treffers in 9 wedstrijden in de Copa Libertadores. Hij keerde drie weken eerder dan gepland terug naar Inter.[7] In april 2009 kondigde Adriano op 27-jarige leeftijd aan voorlopig te stoppen met voetballen. Hij had genoeg van de drukte en wilde rustig kunnen leven in zijn vaderland[8] Op 24 april wordt het contract van Adriano bij Inter ontbonden. De spits heeft sinds 7 mei 2009 onder contract gestaan bij Flamengo. In de zomer van 2010 nam het Italiaanse AS Roma Adriano transfervrij over en zo begon Adriano aan zijn tweede periode in Europa. Het werd echter geen succesverhaal. Wegens blessures, afwezigheid en een gebrek aan inzet en motivatie wordt zijn contract in maart 2011 al ontbonden. Op 25 maart 2011 tekende Adriano een contract voor één jaar bij het Braziliaanse Corinthians, dit diende hij echter niet uit, in maart 2012 werd Adriano ontslagen wegens een gebrek aan discipline. Vanaf augustus 2012 stond Adriano voor de derde keer in zijn carrière onder contract bij Flamengo.

Adriano maakt werk van zijn comeback bij het Braziliaanse Atlético Paranaense, waar hij in 2014 weer speelkansen krijgt.

Brazilië[bewerken]

In 2000 maakte Adriano zijn debuut voor het nationale team van Brazilië, nadat hij een jaar eerder wereldkampioen onder 17 jaar was geworden. Een vaste waarde was hij aanvankelijk nog niet, zo kwam hij in 2001 nog uit in het gewonnen Zuid-Amerikaanse kampioenschap met Jong Brazilië, en nam niet deel aan het WK 2002. In 2004 was hij wel een belangrijk onderdeel van de ploeg die de Copa América wist te winnen, hij werd topscorer van het toernooi. Het meeste indruk maakte Adriano op de Confederations Cup. Bij afwezigheid van enkele grote namen schitterde Adriano op dit toernooi. Hij werd uitgeroepen tot beste speler van het toernooi, en werd tevens topscorer met 5 doelpunten. Twee van deze treffers fabriceerde hij in de met 4-1 gewonnen finale tegen aartsrivaal Argentinië. In 2006 speelde hij zijn eerste wereldkampioenschap. Hij scoorde twee keer in de groepsfase, desondanks werd zijn algehele spel als teleurstellend beschouwd, evenals dat van de rest van de nationale ploeg. Brazilië werd in de kwartfinale uitgeschakeld door Frankrijk. Onder nieuwe bondscoach Dunga verloren veel grote namen hun selectieplaats, zo ook Adriano. Hij speelde slechts één wedstrijd, als invaller in de verloren oefenwedstrijd tegen Portugal.

Clubstatistieken[bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
2000 Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 19 7
2001 Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 0 0
2001/02 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 8 1
2001/02 Fiorentina (huur) Vlag van Italië Italië Serie A 15 6
2002/03 Parma Vlag van Italië Italië Serie A 28 15
2003/04 Parma Vlag van Italië Italië Serie A 9 8
2003/04 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 16 9
2004/05 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 30 16
2005/06 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 30 13
2006/07 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 23 5
2007/08 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 4 1
2008 São Paulo (huur) Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 19 11
2008/09 Internazionale Vlag van Italië Italië Serie A 12 3
2009 Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 30 19
2010 Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 1 0
2010/11 AS Roma Vlag van Italië Italië Serie A 5 0
2011 Corinthians Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 4 1
2012 Corinthians Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 3 1
2012 Flamengo Vlag van Brazilië Brazilië Campeonato Brasileiro 0 0
Totaal: 163 62

Bijgewerkt tot 30 juni 2011

Erelijst[bewerken]

Individueel

Club

* Titel toegewezen als gevolg van Italiaans omkoopschandaal

Brazilië

Speelstijl[bewerken]

Met zijn lengte van 1.89 en een gewicht dat normaliter rond de 90 kilo ligt, is zijn fysiek één van de belangrijkste wapens van Adriano. De linksbenige aanvaller bezit een grote duel- en sprongkracht, dit gekoppeld aan een goede techniek maakt hem een speler die moeilijk van de bal te krijgen is. Tevens heeft hij een zeer hard schot, waarmee hij ook veelal van afstand en uit vrije trappen weet te scoren. Ondanks zijn postuur is Adriano vrij snel, en weet zo ook dribbelend vaak kansen te creëren.

Trivia[bewerken]

  • Bij de vrije trappen van Adriano is een balsnelheid tot 140 km/h gemeten.
  • Adriano viert zijn doelpunten met een gebaar naar de hemel, ter herinnering van zijn overleden vader. Landgenoot Kaká en Frank Lampard vieren hun goals op soortgelijke wijze.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties