Seychellenreuzenschildpad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Aldabra-reuzenschildpad)
Ga naar: navigatie, zoeken
Seychellenreuzenschildpad
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (1996)
Tortoise.aldabra.750pix.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Familie: Testudinidae (Landschildpadden)
Geslacht: Dipsochelys
Soort
Dipsochelys dussumieri
(Schweigger, 1812)
Afbeeldingen Seychellenreuzenschildpad op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Seychellenreuzenschildpad op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De seychellenreuzenschildpad[2] (Dipsochelys dussumieri) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Oudere wetenschappelijke benamingen zijn Testudo elephantina, Geochelone gigantea, Dipsochelys elephantina en meest recentelijk Aldabrachelys gigantea.[3] De soort wordt ook wel aldabra-reuzenschildpad genoemd.

Algemeen[bewerken]

Deze reuzenschildpad is een van de weinige soorten die niet op de rand van uitroeiing staat; duizenden exemplaren leven nog in het wild. Het verspreidingsgebied in het wild beperkt zich tot het Aldabra-atol, maar deze schildpad is op andere eilanden uitgezet. De maximale lengte is ongeveer 120 centimeter, ze worden ongeveer 180 kilo zwaar en bereiken een leeftijd van 200 jaar, hoewel dat meer een aanname is. Het oudste exemplaar ooit is Adwaitya en werd 255 jaar oud. Deze overleed in 2006.

Leefgewoonten[bewerken]

Het schild komt bij de flanken tot op de grond, maar aan de voorzijde en bij de achterpoten is het schild korter. De rugplaten zijn enigszins stervormig, bij heel oude dieren worden het vormloze bulten op het schild. Deze soort kan op de poten staan, waardoor 'volwaardig' gelopen kan worden, in tegenstelling tot de meeste andere reptielen die zich met de buik op de grond voortslepen. Het rugschild kan een lengte bereiken van ongeveer 120 centimeter, het lichaamsgewicht kan meer dan 300 kilo bedragen.[4] Soms wordt aas gegeten, maar meestal is het menu vegetarisch; plantendelen en fruit.

De seychellenreuzenschildpad leeft in droge streken zoals open plekken in het bos, heide en drogere delen van moerassen. De kleur is groenbruin met gelige rugplaten, maar omdat de dieren regelmatig een modderbad nemen om van parasieten af te komen, is de kleur meestal bruin.

Paring[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Seychellenreuzenschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 121 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Dipsochelys dussumieri
  4. C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour. Turtles of the World

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Dipsochelys dussumieri - Website Geconsulteerd 24 juli 2012
  • (en) Fritz, U. & P. Havaš (2007) - Checklist of Chelonians of the World - Website
  • (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website