Alocasie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alocasie
200410 Alocasia macrorrhiza.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Orde: Alismatales
Familie: Araceae (Aronskelkfamilie)
Geslacht: Alocasia
soort
Alocasia macrorrhizos
(L.) G.Don (1839)
Bloeikolf
Bloeikolf
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De alocasie (Alocasia macrorrhizos) of reuzentaro is een plant uit de aronskelkfamilie (Araceae). Het is een tot 5 m hoge struik met een stevige, onderaardse wortelstok. De wortelstok kan tot 1 m lang en 20 kg zwaar worden. De bladeren zijn hartvormig, tot 1 m lang en tot 60 cm breed. De bladsteel is tot 1 m lang en gevleugeld. De bladrand is opvallend gegolfd. De bladschijf is donkergroen, glanzend en leerachtig.

De bloeikolf (spadix) is een lange, cilindrische, rechtopstaande kolf met talrijke kleine bloemen. De bloeikolf wordt omgeven door een wit schutblad (spatha). De vruchten zijn kleine, leerachtige bessen.

De wortelstokken zijn zetmeelrijk en worden in Azië gegeten. De wortelstokken van de alocasie bevatten meer voedingsvezels dan de eetbare wortelstokken van andere leden uit de aronskelkfamilie. Voor consumptie moeten de wortels gekookt of gebakken worden om het oxaalzuur af te breken. De alocasie wordt vanwege de ongewoon grote bladeren ook als sierplant gekweekt. Zoals bijvoorbeeld de Alocasia wentii. In cultuur gedijt de alocasie het beste bij een hoge relatieve luchtvochtigheid, warmte en een plaats in de schaduw of halfschaduw.

De alocasie komt van nature voor in India en op Sri Lanka. Een andere soort die in Azië ook voor zijn eetbare wortelstokken wordt gekweekt, is Alocasia indica.

Plant met bloeikolf
Taiwan 2009 JinGuaShi Historic Gold Mine Abandoned Trail Giant Taro Elephant Ear Taro FRD 8760.jpg
Blad