Aloha Airlines-vlucht 243

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aloha Airlines-vlucht 243
Aloha Airlines-vlucht 243 na de landing op Kahului Airport op 28 april 1988.
Aloha Airlines-vlucht 243 na de landing op Kahului Airport op 28 april 1988.
Overzicht
Datum 28 april 1988
Type ramp Onderhoudsfouten
Explosieve decompressie
Locatie Kahului (Hawaï), Verenigde Staten
Doden 1
Gewonden 65
Vliegtuig(en)
Vliegtuigtype Boeing 737-297
Maatschappij Aloha Airlines
Vertrekpunt Hilo International Airport
Eindbestemming Honolulu International Airport
Passagiers 90
Bemanning 5
Overlevenden 94
Lijst van vliegrampen
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

Aloha Airlines-vlucht 243 werd uitgevoerd met een Boeing 737-297 die op 28 april 1988 tijdens een vlucht van Hilo naar Honolulu zware schade opliep door explosieve decompressie. Het toestel kon veilig landen op Kahului Airport op Maui. De enige die het ongeluk niet overleefde was stewardess C.B. Lansing.

Details[bewerken]

Op 28 april 1988 vertrok het vliegtuig, de Queen Liliuokalani, om 13:25 lokale tijd van Hilo International Airport. Er waren 90 passagiers en 5 bemanningsleden aan boord. Tijdens het opstijgen en het klimmen werden geen ongewone gebeurtenissen gerapporteerd.[1]

Rond 13:48 bereikte het toestel zijn normale vlieghoogte van 24.000 voet (7300 meter). Ongeveer 43 kilometer ten zuid-zuidoosten van Kahului barstte een klein stukje aan de linkerkant van het dak van het vliegtuig, vlak achter de cockpit. De resulterende explosieve decompressie scheurde de cabine vrijwel geheel open. De hele bovenkant van het toestel, van net achter de cockpit tot aan de vleugels, verdween. De piloten zochten direct contact met Kahului Airport voor een noodlanding. Op het moment van het ongeluk bevond stewardess Clarabelle Lansing zich bij rij 5 om drankjes uit te delen. Volgens ooggetuigen werd ze het vliegtuig uit geblazen toen de cabine openscheurde. Een tweede stewardess werd door een passagier in de houdgreep genomen en bleef zo het lot van haar collega bespaard. Andere inzittenden raakten (zwaar) gewond door rondvliegend puin. Passagiers kregen opdracht hun reddingsvesten om te doen voor het geval het vliegtuig het niet tot Kahului zou halen.

De bemanning, onder leiding van piloot Robert Schornstheimer, voerde een noodlanding uit op landingsbaan 2 van Kahului Airport om 13:58. Direct na de landing werden passagiers snel geëvacueerd via de noodtrappen (zie ook foto rechtsboven in dit artikel). 65 mensen waren gewond geraakt, waarvan zeven ernstig, maar op stewardess Lansing na was niemand omgekomen bij het ongeluk. Daar het eiland maar een beperkt aantal ambulances had, werden er toerbussen van Akamai Tours ingezet om de slachtoffers naar het ziekenhuis te vervoeren. Twee chauffeurs van Akamai waren voormalige artsen, en voerden een triage uit bij het vliegtuig. Het vliegtuig zelf moest worden afgeschreven.[2]

Nasleep[bewerken]

Direct na het ongeluk stelde de United States National Transportation Safety Board (NTSB) een onderzoek in. Al snel werd vermoeiing veroorzaakt door corrosie als oorzaak aangewezen.[3] De voornaamste oorzaak van de ramp was het feit dat een epoxylijm die de aluminium platen van de vliegtuigromp bijeenhoudt niet goed was aangebracht tijdens de constructie van het vliegtuig. Daar waar twee platen niet goed aan elkaar waren geplakt, kon water de romp binnendringen waardoor corrosie optrad. Daar gecorrodeerd metaal meer ruimte inneemt, werden de twee platen steeds verder uit elkaar geduwd.

Ook de leeftijd van het vliegtuig was een belangrijke factor. Het toestel was op het moment van het ongeluk 19 jaar oud. In die 19 jaar had het toestel minstens 89.090 vluchten doorgemaakt, veel meer dan de 75.000 vluchten waar het toestel voor was ontworpen. Er waren echter verschillende andere vliegtuigen die onder dezelfde omstandigheden vlogen, en waar het fenomeen niet optrad. Een onderzoek van de NTSB bracht aan het licht dat Aloha Airlines slechts verkorte inspecties toepaste op de vliegtuigen.

Volgens het officiële rapport van de NTSB had een passagier genaamd Gayle Yamato de scheur in de romp al gezien toen zij aan boord ging van het vliegtuig, maar vertelde dit niet aan de bemanning.[4]

Als gevolg van het ongeluk nam het Amerikaanse Congres de Aviation Safety Research wet aan in 1988. Hiermee werd strenger onderzoek naar vliegtuigrampen mogelijk.

Beide piloten van het toestel bleven voor Aloha Arilines werken. Robert Schornsteimer ging in augustus 2005 met pensioen.

Het toestel werd op Kahului afgebroken door een recyclebedrijf van Maui. Een riem gemaakt van metaal uit het toestel ligt tegenwoordig in het Paper Airplane Museum in de Maui Mall.

Bewerkingen[bewerken]

Monument[bewerken]

In 1996 werd de Lansing Memorial Garden aangelegd op Honolulu International Airport, vlak bij de gate die gebruikt werd door Aloha Airlines.

Voetnoten[bewerken]

  1. http://www.ntsb.gov/ntsb/GenPDF.asp?id=DCA88MA054&rpt=fa NTSB Factual Report (PDF)
  2. Excerpts from "Aircraft Accident Report- Aloha Airlines, flight 243, Boeing 737-200,- N73711, near Maui, Hawaii- April 28, 1988 door de National Transportation Safety Board, gepubliceerd in 1989
  3. The Aloha incident
  4. De aflevering "Hanging by a Thread" van de serie Air Crash Investigation.

Externe links[bewerken]