Alphonse Daudet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alphonse Daudet

Alphonse Daudet (Nîmes, 13 mei 1840 - Parijs, 17 december 1897) was een Frans schrijver van romans, toneelstukken, korte verhalen en poëzie. Zijn bekendste werk is waarschijnlijk Lettres de mon moulin (1866), een verzameling korte verhalen. Hij was de vader van de schrijvers Léon Daudet en Lucien Daudet.

Daudet was bevriend met de zuid-Franse schrijver Frédéric Mistral en trad toe tot diens Félibrige, een genootschap van schrijvers en dichters die het Occitaans, de oude zuid-Franse taal, nieuw leven wilden inblazen. Daudet was tijdens zijn leven als Provençaalse auteur minder bekend dan zijn vriend Mistral. Toch wordt Daudet wel de ambassadeur van de Provence genoemd, en zijn ook naar hem in het zuiden van Frankrijk straten en scholen genoemd. Terwijl Mistral echter tegenwoordig niet zoveel meer gelezen wordt, geniet Daudet in het algemeen nog steeds veel bekendheid. Verschillende van zijn boeken worden veelvuldig in het onderwijs gebruikt.

Daudet heeft enkele malen bij zijn familie op het kasteeltje Montauban in het dorp Fontvieille in Zuid-Frankrijk gelogeerd, reden waarom Fontvieille niet alleen een standbeeld van Daudet heeft, maar ook diverse winkels kent die naar hem zijn genoemd. Hoewel in Fontvieille diverse molens stonden, heeft hij ondanks zijn Les lettres de mon moulin ("De brieven van mijn molen") nooit in een door hem zo begeerde molen gewoond.

Hij ligt begraven op de Cimetière du Père-Lachaise in Parijs.

Verhalen[bewerken]

Enkele werken van zijn hand zijn:

  • Le petit chose
  • Les amoureuses
  • Les douaniers
  • Lettres de mon moulin
  • Tartarin de Tarascon en zijn twee vervolgen