Anatotitan
| Anatotitan Status: Uitgestorven, als fossiel bekend |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Anatotitan |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||
| Anatotitan Chapman & Brett-Surman, 1990 |
|||||||||||||||
| Typesoort | |||||||||||||||
| A. copei | |||||||||||||||
| Soorten | |||||||||||||||
| Anatotitan op |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Anatotitan was een geslacht van de grootste eendesnaveldinosauriërs of hadrosauriërs die ooit hebben bestaan (lengte ruim twaalf meter). De typesoort Anatotitan copei leefde in het Krijt in Noord-Amerika, was herbivoor en had geen klauwen om zich te verdedigen. Hij had wellicht een neuszak, waarmee hij soortgenoten kon waarschuwen voor gevaar, door geluidssignalen. Hij is nauw verwant aan Edmontosaurus.
Het skelet werd in 1882 gevonden door Wortman en Hill, medewerkers van Edward Drinker Cope. Cope bracht de vondst (ten onrechte) onder bij Diclonius; Othniel Charles Marsh al even onterecht bij Trachodon. In 1942 werd de soort door Lull beschreven als Anatosaurus copei. In 1990 meende Chapman dat Anatosaurus een jonger synoniem van Edmontosaurus was; voor het skelet moest dus weer een nieuwe naam bedacht worden en hij benoemde daarvoor Anatotitan.