Arcturus (ster)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arcturus
Arcturus in vergelijking met de Zon.
Arcturus in vergelijking met de Zon.
Sterrenbeeld Ossenhoeder (Boötes)
Bayer-aanduiding α Boo
Waarnemingsgegevens
Rechte klimming 14u14m39,7s
Declinatie
(Epoche 2000)
+19° 10' 57"
Magnitude -0,04
Details
Lichtkracht 113 (zichtbaar)- 215 (incl. IR) L[1]
Spectraalklasse K1.5IIIFe-0.5[2]
Temperatuur (K) 4290[1]
Afstand* (lj) 36,72 lj (P=88,83 mbs)[2]
Straal 25-26 R[1]
Massa 1,5 M[1]
Veranderlijk ja, amplitude 0,1 magnitude
Meervoudig nee
afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax
Portaal  Portaalicoon   Heelal

Arcturus (alpha Bootis), de "berenhoeder"[1], is de helderste ster in het sterrenbeeld Ossenhoeder (Boötes). Arcturus is een oranje reus, een van de helderste sterren aan de hemel en is in juni rond middernacht boven de zuidelijke hemel te zien, zelfs in grote steden. Van alle heldere sterren heeft Arcturus de grootste eigenbeweging. Arcturus is relatief koel en straalt een groot deel van zijn energie in het infrarood uit.

De ster staat ook bekend als Haris-el-sema.

Naam[bewerken]

Arcturus werd in de Homerische tijd al benoemd. De Grieken gebruikten de ster om de oogsttijd te bepalen. Zij noemden hem hoeder der beren, naar aanleiding van zijn positie tegenover de Grote beer. Wanneer Arcturus onder de horizon verdween, zo moeten de Grieken hebben opgemerkt, verdwenen ook de beren uit het landschap. De dieren gingen immers een winterslaap houden.

Trivia[bewerken]

Het licht van de ster werd in 1933 gebruikt om de wereldtentoonstelling in Chicago te openen. Dat licht werd in 1893, tijdens de voorgaande tentoonstelling uitgezonden.

De Nederlandse dichteres Ida Gerhardt verbindt "Arkturus" in haar gedicht "Wintermorgen in Ierland" eveneens met de winter. "Hoedt nu het vuur en hoedt elkaar.. ..als staat Arkturus aan de lucht".

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e Kaler
  2. a b SIMBAD