B-1 Lancer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
B-1 Lancer
B-1B drawing.png
Algemeen
Rol Strategische bommenwerper
Bemanning 4
Varianten B-1A, B
Stukprijs (1998) $ 283.100.000
Status
Aantal gebouwd B-1A: 4
B-1B: 100
Gebruik USAF (1986-heden)
Afmetingen
Lengte 44,5 m
Hoogte 10,4 m
Spanwijdte 41,8 m
Vleugeloppervlak 181,2 m²
Gewicht
Leeggewicht 87100 kg
Startgewicht 148000 kg
Max. gewicht 216400 kg
Krachtbron
Motor(en) 4× General Electric F101 turbofan
Stuwkracht (met naverbrander 137 kN) elk 65 kN
Prestaties
Topsnelheid (Mach 1,25) 1330 km/u
Vliegbereik 11998 km
Actieradius 5543 km
Dienstplafond 18000 m
Bewapening
Bommen 6 x extern 27000 kg, 3 x intern 34000 kg
Raketten 24x JASSM, 12 x JSOW
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Rockwell (tegenwoordig Boeing) B-1B Lancer is een strategische bommenwerper van de Amerikaanse luchtmacht USAF die zowel conventionele als nucleaire bewapening kan meevoeren. Hij wordt beschouwd als opvolger voor de oude Boeing B-52 en wordt in staat geacht zonder bijtanken intercontinentale missies uit te voeren en door geavanceerde vijandige luchtafweer heen te dringen.

De bemanning bestaat uit 4 personen; 2 vliegers en 2 systeemoperators.

Met zijn zwenkvleugelontwerp en turbofanmotoren heeft de Lancer niet alleen een groot bereik maar kan hij zeer hoge snelheden op boomtophoogte bereiken. Ook heeft het toestel door een lage radar-crosssection en een groot aantal elektronische tegenmaatregelen, geïntegreerd in het AN/ALQ 161A ECM-pakket een zeer grote overlevingskans.

Er werden 100 toestellen gebouwd waarvan er nog 66 operationeel zijn. Uitgaand van het gemiddeld aantal vlieguren wordt geschat dat deze toestellen rond 2038 het eind van hun operationele loopbaan bereiken.

Geschiedenis[bewerken]

Het B-1A-ontwerp ter vervanging van de B-52 dateert uit midden jaren ’70 van de vorige eeuw.

Van dit type zijn er slechts 5 gebouwd die voornamelijk als testtoestel dienden voor de nieuw ontwikkelde elektronische offensieve systemen. Ze waren niet van defensieve ECM voorzien. Een van deze toestellen verongelukte tijdens de tests.

De B-1B is eigenlijk de aangepaste B-1A maar met geavanceerde offensieve en defensieve avionics, een grotere wapenlast (3 bomruimen en de mogelijkheid om wapensystemen onder de vleugels mee te nemen), groter bereik en hogere snelheid. Hierdoor werd de B-1B ook 3 % groter dan de B-1A. De B-1B heeft diverse records gevestigd wat betreft snelheid, lading en afgelegde afstand.

De eerste B-1B werd afgeleverd in juni 1985 en de eerste eenheid werd in oktober 1986 operationeel. De 100e en laatste Lancer werd in mei 1988 afgeleverd.

Van de B-1A waren slechts 5 gebouwd

Inzet[bewerken]

B-1B’s zijn in de loop van de tijd betrokken geweest bij de volgende operaties

B-1B avondopstelling

Heden[bewerken]

De Lancer is operationeel bij de volgende USAF-eenheden

  • 9th Bomb Wing op vliegbasis Dyess, Texas
  • 28th Bomb Wing op vliegbasis Ellsworth, South Dakota

Tot 2002 vloog de Lancer ook bij de volgende eenheid

  • 366th Expeditionary Wing op vliegbasis Mountain Home, Idaho

en bij deze Air National Guard-eenheden

  • 116th Bomb Wing op vliegbasis Robins, Georgia
  • 184th Bomb Group op vliegbasis McConnell, Kansas
Uitgezette vleugels
Ingetrokken voor acceleratie

Trivia[bewerken]

  • De Lancer werd ook gebruikt in de James Bondfilm Never Say Never Again.
  • Als de benaming B1 in het Engels uitgeschreven wordt, staat er B-one, wat dit vliegtuig de bijnaam Bone heeft bezorgd. Insiders gebruiken informeel de naam Lancer niet.[1]

Externe links[bewerken]

Bronnen
  1. (en) www.airspacemag.com: The Bone is Back, page 2 Geraadpleegd 23 november 2013