Strategische bommenwerper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een strategische bommenwerper is een zwaar vliegtuig, dat gemaakt is om grote ladingen bommen in een keer mee te kunnen nemen voor een bombardement op grote schaal. Het aantal bommen dat een strategische bommenwerper meeneemt hangt af van het gewicht van de bommen. Afhankelijk van de hoeveelheid bommen kan een strategische bommenwerper een gebied over een afstand van 6000 km bombarderen.

In tegenstelling tot tactische bommenwerpers, welke vooral bij gevechten worden ingezet om doelgericht vijandige voertuigen uit te schakelen, worden strategische bommenwerpers vaak ingezet om vijandige fabrieken, installaties en steden te vernietigen. Strategische bommenwerpers kunnen indien nodig echter ook worden ingezet voor tactische bombardementen.

Zowel de Verenigde Staten als Rusland hebben strategische bommenwerpers in hun arsenaal. India heeft vier van de Russische bommenwerpers in bruikleen.[1]

Wereldoorlogen[bewerken]

Reeds tijdens de Eerste Wereldoorlog werd er geëxperimenteerd met vliegtuigen die meerdere bommen mee konden nemen om zo een groot aantal vijandige doelen in een keer uit te kunnen schakelen. Enkele modellen waren de Italiaanse Caproni Ca.1, de Duitse Zeppelin Staaken R.VI en de Britse Handley Page V/1500.

Strategische bommenwerpers werden eveneens ingezet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Bij aanvang van deze oorlog waren het vooral kleinere vliegtuigen die hiervoor werden ingezet. Grotere modellen met vier motoren werden later in de oorlog ontwikkeld.

Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog werden strategische bommenwerpers op grote schaal ingezet om vijandige steden te bombarderen.

Koude Oorlog en verder[bewerken]

Tijdens de Koude Oorlog werd de ontwikkeling en productie van strategische bommenwerpers voortgezet. Zowel de Amerikanen, bijgestaan door het Verenigd Koninkrijk, als Russen hielden deze bommenwerpers, vaak geladen met kernbommen, permanent gereed als onderdeel van de MAD-strategie.

Sinds het einde van de Koude Oorlog zijn strategische bommenwerpers uitsluitend met conventionele wapens ingezet.

Tijdens onder andere de Golfoorlog van 1990-1991, de oorlog in Afghanistan en de Irakoorlog van 2003 werden Amerikaanse B-52's en B-1's ingezet voor zowel strategische als tactische bombardementen.

Bekende strategische bommenwerpers[bewerken]

Eerste Wereldoorlog[bewerken]

  • Vlag Caproni Ca.1
  • Vlag Caproni Ca.3, 1.700 lb
  • Vlag van Duitse Keizerrijk Gotha G.IV, 1.100 lb
  • Vlag Handley Page Type O, 2.000 lb
  • Vlag Handley Page V/1500, 7.500 lb
  • Vlag Sikorsky Ilya Muromets, 1.100 lb
  • Vlag van Duitse Keizerrijk Zeppelin Staaken R.VI, 4.400 lb
  • Vlag van Duitse Keizerrijk Zeppelin, ongeveer 5.000 lb

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Koude Oorlog[bewerken]

Later[bewerken]

Toekomst[bewerken]

  • De Verenigde Staten werkt momenteel aan de Next-Generation Bomber en aan een nieuw model strategisch bommenwerper, die in 2037 klaar moet zijn, de 2037 Bomber. De Russen werken aan de PAK DA.[5]
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Paul, T. V.; Wirtz, James J.; Fortmann, Michael. Balance of power: theory and practice in the 21st century, Stanford University Press, 2004, p. 332. ISBN 0-8047-5017-3
  2. theoretical maximum
  3. for the Mark III
  4. Internal load
  5. Rusland test nieuw gevechtsvliegtuig