Bommenwerper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een bommenwerper is een militair vliegtuig dat is ontworpen om gronddoelen aan te vallen met bommen.

Het eerste bombardement vanuit een vliegtuig vond plaats in 1911, tijdens een Italiaanse aanval op het Ottomaanse Rijk.[1] Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden bommenwerpers voor het eerst grootschalig ingezet. Aanvankelijk werden bommen met de hand uit vliegtuigjes gegooid, maar aan het eind van de oorlog ontstonden speciaal voor het bombarderen ontworpen vliegtuigtypes. Ook Zeppelins werden destijds gebruikt om bommen mee te werpen.

Strategische bommenwerpers hebben dikwijls enige vorm van afweergeschut, maar ze zijn niet ontworpen op luchtgevechten met andere vliegtuigen. Ze zijn relatief groot, traag, en slecht manoeuvreerbaar. Als vijandelijke luchtaanvallen worden verwacht, moeten ze worden begeleid door jagers. Door in grote aantallen in formatie te vliegen (tijdens WO II) werden vijandelijke jachtvliegtuigen een doelwit voor het gezamenlijke afweergeschut, waardoor de kwetsbaarheid ook werd verminderd.

Aanvalsvliegtuigen die zijn bewapend voor gronddoelen, zijn kleiner, sneller en wendbaarder dan strategische bommenwerpers, maar minder goed dan straaljagers en ze voeren onvoldoende wapens voor langdurige luchtgevechten, tenzij ze hiervoor speciaal zijn bewapend. Toestellen voor grondaanvallen worden doorgaans gecamoufleerd in de kleuren van vegetatie, terwijl ze lichtblauw of grijs worden geschilderd indien ze worden ingezet voor luchtgevechten op grotere hoogte.

Lijst van bommenwerpers[bewerken]

Zie Lijst van bommenwerpers.

Bronnen, noten en/of referenties