B-29 Superfortress

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
B-29 Superfortress
B29.maxwell.750pix.jpg
Algemeen
Rol Bommenwerper
Bemanning 11
Status
Gebruik Verenigde Staten (1943-1960)
Afmetingen
Lengte 30,2 m
Hoogte 8,5 m
Spanwijdte 43,1 m
Vleugeloppervlak 161,3 m²
Gewicht
Leeggewicht 33800 kg
Startgewicht 54000 kg
Max. gewicht 60560 kg
Krachtbron
Motor(en) 4× Wright R-3350-23 turbosupercharged radiaalmotoren
Vermogen elk 1600 kW
Prestaties
Topsnelheid 574 km/u
Klimsnelheid 4,5 m/s
Vliegbereik 9000 km
Actieradius 5230 km
Bewapening
Boordgeschut 12× 12,7 mm M2 machinegeweren, op afstand bestuurde geschutkoepels, 1× 20 mm M2 kanon in de staart
Bommen 9000 kg
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Boeing B-29 Superfortress is een Amerikaanse bommenwerper; het type werd bekend door op 6 augustus 1945 een atoombom af te werpen boven Hiroshima; deze bommenwerper heet de "Enola Gay". Drie dagen later werd nog een atoombom afgeworpen, ditmaal boven Nagasaki door de bommenwerper "Bockscar". De B-29 werd (als Boeing Model 345) ontworpen naar de eisen van de Amerikaanse luchtmacht, die behoefte had aan een langeafstandsbommenwerper die op zeer grote hoogte moest kunnen opereren. De eerste vlucht vond plaats op 21 september 1942 (XB-29).

De geschutskoepels werden allemaal op afstand bediend, in tegenstelling tot de B-17.

De B-29 was de eerste zware bommenwerper van de Amerikanen met drukcabines, hierdoor konden de bemanningsleden comfortabel hun werk doen op grote hoogte. De B-29 is alleen ingezet in de Stille Oceaan. Als de oorlog langer had geduurd waren ze misschien ook in Europa op het toneel verschenen. Het toestel werd vanaf november 1944 in groten getale ingezet bij bombardementen op Japanse steden, en het waren ook B-29s die zoals vermeld de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki wierpen. De B-29 werd ook gebruikt tijdens de Koreaanse Oorlog.

Ongeveer 80 exemplaren hebben in de periode 1950-1955 onder de naam Washington B.1 voor de Britse Royal Air Force (RAF) gevlogen. Ook de Royal Australian Air Force heeft 2 ex-RAF Washington B.1 in gebruik gehad. In Rusland heeft Tupolev, dankzij 3 geïnterneerde B-29 Superfortressen, het toestel nagebouwd onder type aanduiding: Tu-4 Bull. Ook China heeft het nagebouwde Russische toestel (Tu-4) in dienst gehad.

Er zijn (ongeveer) 3970 exemplaren van de B-29 gebouwd; 2756 door Boeing, 668 door Bell Aircraft Corporation en 536 door Glenn Martin. Vanaf 1960 werden ze vervangen door de Convair B-36 en de Boeing B-52.

De B-29 Superfortress was het eerste vliegtuig waarop het systeem van de flying boom bij het bijtanken in de lucht van andere vliegtuigen werd toegepast. Dit systeem werd het standaardsysteem voor tankvliegtuigen van Boeing.

Externe link[bewerken]