Japans Keizerrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
大日本帝國
Dai Nippon Teikoku
Groot Keizerrijk Japan
 Tokugawa-shogunaat
 Koninkrijk Riukiu
 Republiek Ezo
 Republiek Formosa
 Keizerrijk Rusland
 Keizerrijk Korea
1868–1945 Bezetting van Japan 
Amerikaans bewind op de Riukiu-eilanden 
Republiek China 
Sovjet-Unie 
Noord-Korea 
Zuid-Korea 
Merchant flag of Japan (1870).svg Imperial Seal of Japan.svg
(Details) (Details)
Kaart
Japanese Empire (orthographic projection).svg
Algemene gegevens
Hoofdstad Tokio
Oppervlakte 675,000 km²
Bevolking 97.770.000
Talen Japans
Religie(s) Shintoïsme
Nat. feestdag Nationale stichtingsdag
Volkslied Kimi ga yo
Munteenheid Japanse yen
Koreaanse yen
Taiwanese yen
Regering
Regeringsvorm absolute monarchie
Staatshoofd Mutsuhito (1868–1912)
Yoshihito (1912–1926)
Hirohito (1927–1945)
Voorgaande en opvolgende staten
 Tokugawa-shogunaat
 Koninkrijk Riukiu
 Republiek Ezo
 Republiek Formosa
 Keizerrijk Rusland
 Keizerrijk Korea
Bezetting van Japan 
Amerikaans bewind op de Riukiu-eilanden 
Republiek China 
Sovjet-Unie 
Noord-Korea 
Zuid-Korea 
Geschiedenis van Japan

Tokaido53 Hara.jpg


..Naar periode
..Naar gebied
..Naar onderwerp

Portaal  Portaalicoon  Japan
Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis

Het Japanse Keizerrijk was het Japan zoals dat bestond van de Meiji-restauratie van 1868 tot het einde van de Tweede Wereldoorlog en de nieuwe Japanse Grondwet van 1947.

Japan wil zich uitbreiden[bewerken]

Het Japanse rijk ontstond als een indirect gevolg van een belangrijke gebeurtenis in 1642. Toen sloot Japan zich namelijk af van de rest van de wereld: er mochten geen mensen meer het land binnenkomen of verlaten. Dit kwam door de angst van de Japanners voor een invasie vanuit het Westen: ze waren bang dat ze een kolonie zouden worden van een Europees land. Japan hield zich ongeveer 200 jaar afgesloten van de wereld, maar in 1854 dwong Amerika de Japanners hun grenzen weer te openen. De Japanners waren nog steeds erg bang voor het Westen en ze deden er daarom ook alles aan om machtiger te worden dan de rest van de wereld.

Door de sterke industrialisatie werd Japan geconfronteerd met het feit dat het land zelf weinig of geen essentiële grondstoffen bezat. Daarom begon Japan met het veroveren van landen voor deze grondstoffen. Zo veroverde het Taiwan en Korea (Eerste Chinees-Japanse Oorlog) en wilde het ook Mantsjoerije veroveren. Maar dit zorgde voor problemen, want ook het Keizerrijk Rusland wilde Mantsjoerije hebben. Als gevolg hiervan ontstond in 1904 een oorlog, later bekend als de Russisch-Japanse Oorlog. Deze oorlog werd gewonnen door Japan in 1905. Veel westerse landen waren, vanwege hun bondgenootschap met Rusland, erop tegen dat Mantsjoerije bij Japan ging horen. Japan mocht van deze landen wel Taiwan en Korea houden, maar niet Mantsjoerije. De Japanners konden het niet hebben dat ze zo gekleineerd werden, want ze hadden Mantsjoerije in hun ogen eerlijk veroverd. Vanaf dit moment keerde Japan zich helemaal tegen het Westen.

Japan wordt een militaire dictatuur[bewerken]

Toen in 1926 Hirohito keizer werd van Japan, veranderde Japan in een militaire dictatuur. Dit wilde zeggen dat iedere inwoner zich moest opofferen voor de keizer door te strijden voor het land. Zo was er een militaire samenleving ontstaan. Doordat de mensen werden aangemoedigd door de keizer, verloren ze hun schuldgevoel voor hun vreselijke daden en waren ze er zelfs trots op (denk aan kamikazeaanvallen). Dit is mogelijk een van de reden dat de Japanners veel oorlog voerden en geen moeite hadden met de gevolgen.
In 1931 veroverde Japan alsnog Mantsjoerije en werd de vazal-staat Mantsjoekwo gesticht. Daarna richtte het zich op China, want hier hadden veel westerse landen zich een vesting verworven. Japan vond dat China van de Aziaten was.
In 1933 verliet Japan uit zichzelf de Volkenbond, zo hoefde het zich niet meer te houden aan de internationale verdragen. De vloot van Japan was dan ook veel groter dan door de Volkenbond was toegestaan. Rond 1936 begon Japan de strijd tegen China, het begin van de Tweede Chinees-Japanse Oorlog. Ze begonnen succesvol, maar kregen lang niet heel China onder controle. De Japanse bezittingen bleven slechts beperkt tot Oost-China, dat in die tijd dus beter bekend stond als Japans China. Doordat het in China niet goed lukte, besloot Japan het in de rest van Azië te proberen.

Het verbond tussen Japan en Duitsland[bewerken]

Enkele jaren later begon de Tweede Wereldoorlog. Er zijn weliswaar veel verschillen tussen deze oorlog in het Westen en de oorlog in Azië, maar toch hebben deze oorlogen wel met elkaar te maken. In het Westen was Duitsland het land dat de oorlog was begonnen en in Azië was dit Japan. Op 8 december 1941 werden Japan en Duitsland bondgenoten. Hier waren verschillende redenen voor:

  • Nadat Japan zich tot 1854 had afgesloten van de rest van de wereld, kwam er in 1889 een grondwet die was gebaseerd op de Duitse grondwet, Japan dacht dus ongeveer hetzelfde als Duitsland over hoe er geleefd moest worden.
  • Japan was tegen de meeste westerse landen, omdat het Mantsjoerije na een eerlijk gevecht niet mocht houden en deze landen waren grote concurrenten in de industrie. Duitsland voerde oorlog tegen deze landen, weliswaar om een andere reden, maar Japan en Duitsland hadden hierdoor wel dezelfde vijanden.
  • Duitsland probeerde in het Westen veel landen te veroveren en Japan probeerde in Azië de koloniën van deze landen te veroveren.

Japanse veroveringen in Azië in de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Op een gegeven moment had Japan olie nodig en wilde daarom handelen met Nederlands-Indië. Nederlands-Indië weigerde echter met Japan te handelen, omdat de Verenigde Staten dit verbood (dit speelde zich af rond 1941). De Japanners zagen dit als een samenzwering en waren woest op beide landen; nu hadden ze er weer een vijand bij: De Verenigde Staten. Op 7 december 1941 bombardeerden Japanse vliegtuigen de Amerikaanse marinebasis Pearl Harbor op Hawaï. (Aanval op Pearl Harbor). De Amerikanen hadden deze actie totaal niet verwacht en door dit bombardement was een deel van hun marine voorlopig niet meer bruikbaar. De Japanners konden hierdoor verder gaan met de verovering van Azië.
De verovering van Nederlands-Indië ging daarna erg snel, omdat de inwoners zich niet zo erg verzetten. Zij dachten namelijk dat de Japanners hen kwamen bevrijden van de Nederlanders. De Nederlanders vochten wel tegen de Japanners om hun eigendom te verdedigen, maar aangezien zij zelf in Europa ook veel problemen hadden met Duitsland, konden zij niet veel tegenstand bieden. Op 15 februari ging de Nederlandse vloot bij de slag in de Javazee ten onder en op 8 maart gaf het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) zich over.
De Japanners beschikten nu over vele grondstoffen en ze hadden zowel Nederland als Amerika, twee westerse koloniale machten, vernederd. De Filipijnen en Nederlands-Indië werden veroverd. Samen met Nederlands-Indië werden nog vele andere Aziatische kolonies veroverd, zoals de Filipijnen op Amerika, Indo-China op Frankrijk en Maleisië op Groot-Brittannië
Tijdens de Japanse bezetting werden veel Nederlandse burgers geïnterneerd in jappenkampen, een soort concentratiekampen. Voor Nederlanders waren er mannenkampen, vrouwenkampen en jongenskampen. Sommige Nederlandse vrouwen werden tot prostitutie gedwongen door Japanse soldaten. Zij werden 'troostmeisjes' genoemd. Naast deze kampen voor Nederlanders (en andere Westerlingen) waren er ook werkkampen voor Indonesiërs ("Romushas") en kampen voor halfbloeden. Deze kampen kostten aan zeer veel mensen het leven, maar de grootste wreedheden beging Japan in China.
Vanaf 1944 heroverden de Amerikanen beetje bij beetje de door Japan veroverde gebieden, maar ondanks alle tegenslagen weigerde Japan zich over te geven. Om het bloedvergieten een halt toe te roepen, werden in 1945 atoombommen op Hiroshima en Nagasaki geworpen. Op 2 september 1945 gaf Japan zich over aan de Verenigde Staten en hun bondgenoten.

Na de ineenstorting van het Keizerrijk[bewerken]

Het naoorlogs Japan, nu beperkt tot zijn huidige grootte, bleef onder de controle van Amerika tot 1952. Gedurende die periode bloeide de welvaart op de eilanden weer op, dankzij een uitzonderlijk economisch herstel. Tijdens de bezetting kwam er ook een nieuwe grondwet, waarbij de keizer nog slechts een ceremoniële taak overbleef.
Nu heeft Japan met al zijn buren (China, Rusland, Korea en Taiwan) toch nog steeds grensgeschillen, die dateren uit de tijd van de Japanse expansies begin vorige eeuw. China betwist de zeegrens tussen beide landen en eist de Diaoyutai-eilanden (in het Japans Senkaku-eilanden) op. Al voor de Tweede Wereldoorlog was er ruzie tussen China en Japan over 36.000 vierkante kilometer zee. De grens ligt volgens Japan precies in het midden maar China meent recht te hebben op een groter stuk. Rusland en Japan hebben ruzie over de Koerilen (Etorufu, Kunashiri, Shikotan en Habomai) in de noordelijke territoria. Bovendien betwisten Korea en Taiwan de Japanse zeggenschap over de Kleine Rotseilanden.
Tegenwoordig laaien de spanningen in Azië ook weer op, aangezien veel Chinezen zich bedreigd voelen door de sterke economische groei van Japan. Daarom zijn er momenteel veel Anti-Japan demonstraties in China, waar onder andere Japanse vlaggen bij verbrand worden.

Voorganger:
Edoperiode
1603-1868
Geschiedenis van Japan
Japanse Keizerrijk
1868 – 1945
Opvolger:
Japan na de Tweede Wereldoorlog
1945 - heden