Mantsjoekwo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
滿洲國
Man-chou-kuo
Vazalstaat van Japan
 Kwomintang-China 1932–1945 Kwomintang-China 
Flag of Manchukuo.svg Emblem of the Emperor of Manchukuo.svg
(Details) (Details)
Kaart
Manchuria.jpg
Algemene gegevens
Hoofdstad Hsinking
Oppervlakte ± 1.140.000 km²
Bevolking 31.000.000 - 50.000.000 (1940)
Talen Mandarijn, Japans
Munteenheid Mantsjoekwo Yuan
Regering
Regeringsvorm Constitutionele monarchie
Dynastie Qing-dynastie
Staatshoofd Keizer
Mantsjoekwo
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 滿洲國
Vereenvoudigd 满洲国
Hanyu pinyin mǎnzhōuguó
Wade-Giles Man-chou-kuo
Jyutping (Standaardkantonees) mun5 zau1 gwok3
Zhuyin ㄇㄢˇ ㄓㄡˉ ㄍㄨㄛˊ
Engels Manchukuo
Standaardkantonees Mǒen Chāuw Kwôk
HK-romanisatie (Standaardkantonees) Moon Chau Kwok
Letterlijke vertaling Mantsjoe land
Manchukuo map.png

Mantsjoekwo of Mandsjoekwo (Chinees: 滿洲國 / 满洲国 , Mănzhōu Guó, Japans: 滿洲國, Manshū koku of Manshū teikoku (満洲帝国), wat betekent "Keizerrijk Manshū") was de Japanse benaming van Mantsjoerije. Het was een door de Japanse bezetters gestichte vazalstaat gelegen in de landstreek Mantsjoerije en oostelijk Binnen-Mongolië in Noordoost-China. Het land bestond van 1932 tot 1945. De meerderheid van de bevolking bestond uit Han-Chinezen. De Mantsjoes vormden een minderheid. Andere minderheden waren Koreanen, Japanners, Mongolen en Russen.

Ontstaan[bewerken]

Vanaf het begin van 20e eeuw was Mantsjoerije een strijdtoneel. Rusland, China en Japan probeerden met wisselend succes het gebied te beheersen. Nog voor de Eerste Wereldoorlog was China verdeeld in een aantal staten die onder leiding van een krijgsheer stonden. Hierdoor was er geen centrale regering, die tegen de invloeden kon vechten. Na de Russisch-Japanse oorlog in 1904-1905 moest Rusland toelaten dat het zelf invloed verloor in China en dat Japan de grootmacht in Azië werd. Dit leidde ertoe dat er niets meer in de weg stond tussen het Chinese vaste land en Japan. Deze houding van Japan werd nog versterkt toen de bolsjewieken in 1917 de macht in Rusland grepen en de Sovjet-Unie tot 1939 een isolationistische politiek voerde.

Het Japanse imperialisme was erop gericht om heel Oost-Azië onder keizer Hirohito te verenigen en China was een van de eerste doelen. Na China in 1931 te zijn binnengevallen, riep Japan op 18 februari 1932 de staat Mantsjoekwo uit. De laatste Chinese keizer Xuantong (Pu Yi) van de Qing-dynastie (die ooit was gesticht vanuit Mantsjoerije) werd het staatshoofd. In 1934 werd hij zelfs tot keizer van Mantsjoekwo gekroond.

Vazalstaat[bewerken]

In naam was Mantsjoekwo onafhankelijk, maar de Japanners maakten er de dienst uit. Ze investeerden in de jaren '30 veel geld in dit land. Zo kon het gebeuren dat Mantsjoekwo in 1937 de meeste industrieën bezat van het hele Aziatische continent. Het stadje Changchun werd uitgebreid tot een grote stad, en werd onder de naam Hsinking de hoofdstad van Mantsjoekwo. De leiders in het land zorgden ervoor dat de Japanners belangrijke voorraden kregen om zo de oorlog voort te zetten. Ook leverde het een klein leger aan de Japanners.

De Japanners bezaten het monopolie op de handel in opium en heroïne. Zij probeerden zo veel mogelijk Mantsjoes verslaafd te maken[1].

De keizer werd volledig door de Japanners gecontroleerd en hij werd als hun "marionet" beschouwd. Het hof had de kenmerken van een operettestaat met veel pracht en praal. Zie daarvoor ook de Lijst van Historische Orden van Mantsjoerije.

Joden in Mantsjoekwo[bewerken]

Van oudsher woonden er grote groepen Joden in Mantsjoekwo, de Japanners vatten het idee op om joden uit Europa daar te laten koloniseren en mee te laten werken voor het idee van een Groot-Japan. Joden zouden ingezet worden als knechten voor het oorlogsregime. Uiteindelijk zouden meerdere 10.000 Joden hun toevlucht hebben gezocht in het oosten van China. Nog opmerkelijker is dat de joden reeds in 1937 daar uitgebreid collaboreerden met de Japanse bezetter en internationale oproepen deden om de Japanse Nieuwe Orde in Azië te ondersteunen.

In dezelfde tijd zaten miljoenen Chinezen in Mantsjoekwo vast in werkkampen en werden deze Chinezen zelfs gebruikt voor experimenten met gifgas en dergelijke. Bovendien waren het de Japanners die in 1937 China binnen vielen waarbij ze de Verkrachting van Nanjing begingen die internationaal veel ophef veroorzaakte. Dat belette de joden in Mantsjoerije niet om gedurende de oorlog steeds nauwer samen te werken met de Japanners. Ze kregen hun eigen politiemacht met uniformen en vormden feitelijk een soort ambtenarij onder de Japanners.

Na de oorlog werden de leiders van de joodse gemeenschap opgepakt door de Russen en gedeporteerd als straf voor hun collaboratie.

Verovering van Mantsjoekwo[bewerken]

In 1945, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, viel de Sovjet-Unie het land binnen tijdens Operatie Augustusstorm. De reeds ernstig verzwakte troepen van de keizer werden verdreven. Sinds 1949 maakt Mantsjoerije deel uit van de Volksrepubliek China, die het land na een lange en bloedige oorlog veroverde.

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Jennings, John M. (1997). "De Manchuko Opium Monopoly, 1932-1938":. De opium rijk Japanse imperialisme en de drugshandel in Azië, 1895-1945. "The Manchuko Opium Monopoly, 1932-1938". The opium empire: Japanese imperialism and drug trafficking in Asia, 1895-1945 . Greenwood Publishing Group. Greenwood Publishing Group. blz. 161. ISBN 9780275957599 . pp. 161. ISBN 9780275957599.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Jennings