Jomonperiode

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van Japan

Tokaido53 Hara.jpg


..Naar periode
..Naar gebied
..Naar onderwerp

Portaal  Portaalicoon  Japan
Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis

De Jomonperiode (Japans: 縄文時代, Jōmon-jidai) is een periode die veelal als equivalent van de Japanse prehistorie wordt gebruikt. Dit is echter niet helemaal correct. Voor de Jomonperdiode kwam namelijk nog het paleolithicum. Resten worden voornamelijk gevonden in zuidelijk centraal Honshu en noordelijk Kyushu. De periode wordt meestal van 10000 v. Chr. tot 300 v. chr. gedateerd.

Naamverklaring en periodeafbakening[bewerken]

De Jomonperiode wordt gekarakteriseerd door de aanwezigheid van aardewerk, met de typische Jōmon(縄文)-koordtekeningen waar deze periode zijn naam aan te danken heeft. De aanwezigheid van aardewerk markeert het verschil met de paleolithische periode. Op de Jomonperdiode volgde de Yayoiperiode, waarbij het karakteristieke verschil de cultivatie van rijst op natte velden is, samen met het gebruik van metaal. Hoewel landbouw alleen later bedreven werd, wordt de volledige Jomoncultuur door sommige historici toch tot het neolithicum gerekend.

Reeds rond 10.000 v. Chr. was er in Japan aardewerk, waarmee het ongeveer contemporain is met het vroegste aardewerk elders in de wereld. Men vermoedt dat het vanuit het vasteland (Korea of Mantsjoerije) is overgenomen. Het jomonaardewerk geldt als een van de hoogtepunten van de pottenbakkerscultuur uit de steentijd.

Tijdslijn[bewerken]

Beginnende Jomonperiode (ca. 10,000–8000 v. Chr.)[bewerken]

Deze periode is een overgangsperiode tussen de Paleolithische en Neolithische manier van leven. Archeologische vondsten tonen aan dat mensen een nomadisch bestaan hadden en leefden van de jacht en van wat er op het land te vinden was. Deze periode kenmerkt zich door de vonds van de eerste aardewerken en stenen werktuigen.

Initiële Jomonperiode (ca. 8000–5000 v. Chr.)[bewerken]

Tijdens deze periode vormt het begin van de Jomoncultuur. Ook werd in deze periode door de klimaatverandering en de opvolgende zeespiegelstijging de zuidelijke eilanden Shikoku en Kyushu gescheiden van de rest van Japan. Door de temperatuur stijging nam de voedsel voorraad geleidelijk toe, waardoor het dieet van de gemiddelde bewoner veranderde. Dit kwam ook door de scheepvaart die zich ontwikkelde tijdens deze periode en toenemende visserij.

Vroege Jomonperiode (circa 5000–2500 v. Chr.)[bewerken]

Door de hoge waterstanden waren de kuststreken veranderd in moeraslanden. Uit de overeenkomsten tussen de aardewerken gevonden in Korea en Kyushu wordt geconcludeerd dat er tijdens de vroege Jomonperiode al handel was tussen de twee landen. Het was tevens tijdens deze periode dat de eerste inlandse dorpen ontstonden.

De beroemde Jomonparel werd waarschijnlijk rond 3000 v. Chr. gevonden. Dat wijst er op dat de Jomoncultuur al parels viste.

Middenjomonperiode (circa 2500–1500 v. Chr.)[bewerken]

Deze periode wordt gezien als het hoogtepunt van de Jomoncultuur. Dit was mede te danken aan de warme klimaat, wat de mensen de mogelijkheid gaf om zich in de plaats van aan de kust zich in de bergen te huisvesten. Door het gunstige klimaat was er een overvloed aan voedsel, wat de verbeteringen in de gevonden het aardewerk en de gereedschappen verklaard. Ook vonden de eerste vormen van landbouw plaats tijdens deze periode, evenals de eerste vormen van rituele praktijken.

Late Jomonperiode (circa 1500–1000 v. Chr.)[bewerken]

Tijdens deze periode begon het klimaat weer af te koelen, wat een migratie stroom van de bergen naar de kust in gang zette. In deze periode werden er dan ook vooral op het gebied van de visserij grote vooruitgangen geboekt, zoals de uitvinding van de harpoen. Door de migratie stromen kwamen de verschillende groepen meer in contact, wat te zien is aan de steeds grotere gelijkenissen tussen de gevonden objecten uit deze tijd, wat onder andere de verdere ontwikkeling van de religie in gang tot gevolg had.

Slot jomonperiode (ca. 1000–300 v. Chr.)[bewerken]

Tijdens deze periode was het klimaat zo ver afgekoeld dat de opvolgende slinking van de voedselvoorzieningen grote sterfte tot gevolg had. De bevolking kromp niet alleen, maar groeide ook verder uit elkaar; mensen gingen zich weer in kleinere groepen organiseren. Ook ging men zich door het voedsel gebrek zelf voedsel verbouwen.

De bevolking[bewerken]

Het Japanse Archipel is bevolkt door een mengeling van volken die op verschillende tijdstippen vanuit verschillende plaatsen naar Japan immigreerden. De precieze oorsprong van de eerste bewoners van Japan is niet zeker. Een deel van deze bevolking is waarschijnlijk afkomstig van Siberië en Korea, en immigreerde naar Japan toen het land nog aan het vasteland van Oost-Azië verbonden was.

De beschaving[bewerken]

Er is niet zeer veel bekend over de Jomoncultuur, omdat er weinig bewaard is gebleven. We weten echter wel dat de bewoners van Japan tijdens het begin van dit tijdperk in grotten woonden of een nomadisch bestaan hadden. Doordat het grote wild van het Japanse vasteland al grotendeels verdwenen was ten tijde van de Jomon, aten de mensen uit Jomonperiode opvallend minder vlees dan voorgaande bewoners van Japan. In plaats daarvan werden meer fruit, noten, bessen, wortels en zaden gegeten, maar nog opvallender was de ontwikkeling van de vangst van vis en schaaldieren.

Toen na de laatste ijstijd in de periode van 5000 tot 2500 v.Chr. de aarde opwarmde tot een gemiddelde temperatuur 4 graden Celsius hoger dan nu, vond er door de toenemende beschikbaarheid van voedsel een evolutie in de samenleving plaats. Uit deze tijd zijn de eerste huizen gevonden; kuilen van zo'n 50 centimeter diep en 5-6 meter breed waarboven men een simpel dak construeert van palen en riet. Deze kuilwoningen worden ‘’tateana’’ genoemd. Dit is tevens de periode waarin de eerste grote dorpen ontstonden. In het begin bevonden deze zich alleen nabij de zee, maar naarmate de voedselbeschikbaarheid groter werd verplaatste ontstonden deze dorpen ook landinwaarts. De overblijfselen van huizen zijn allemaal even armoedig, en de doden werden allemaal in massagraven begraven. Dit impliceert dat er in de Jomonmaatschappij nog niet of nauwelijks sprake was van maatschappelijk onderscheid door armoede of rijkdom.

Tijdens de latere jomonperiode ging de landbouw een steeds grotere rol spelen. Men verbouwde gerst, boekweit en rijst (in droge rijstbouw) en hield varkens en runderen. In deze periode vond er ook handel plaats met Korea. Rond 250 v.Chr. leidden invloeden vanuit het vasteland tot de opkomst van de nieuwe Yayoicultuur.

De Keizer[bewerken]

Traditionele Japanse legendes stellen dat Japan in de 7e eeuw v.Chr. opgericht is door de voorouderlijke keizer Jimmu. Na keizer Jimmu regeerden verschillende mythische keizers die door de Japanners weliswaar worden erkend als historische figuren, maar van wie nooit is aangetoond dat zij werkelijk hebben bestaan. In sommige bronnen worden ook wel datums genoemd, maar die zijn historisch niet betrouwbaar. Sommige van deze keizers zouden ook zeer lang hebben geregeerd (60 tot 100 jaar), wat niet erg aannemelijk is.

Het huidige keizerlijk huis van Japan baseert het recht op de troon op zijn afstamming van Jimmu.

Galerij[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Conrad Totman: A History of Japan
  • Louis G. Perez: The History of Japan
  • Willie vande Walle: Van Samoerai tot Softpower; een geschiedenis van Japan
  • [2]
  • [3]