Barbican Complex

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barbican Complex
Barbican Estate - August 2014 01.JPG
Locatie City of London, Londen
Coördinaten 51° 31′ NB, 0° 6′ WL
Oorspronkelijke functie woonwijk / cultureel centrum / multifunctioneel
Start bouw 1965
Bouw gereed 1982-03-03
Opening 1969 (woongedeelte)
Bouwstijl Brutalisme
Overig
Verdiepingen 42
Architect Chamberlin, Powell and Bon
Eigenaar Corporation of London
Constructeur Ove Arup & Partners
Detailkaart
Barbican Complex
Barbican Complex
Foto's
Barbican-DT.jpg
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Barbican Complex is een woonwijk van 14 hectare groot, waarvan het grootste deel in de zestiger en zeventiger jaren van de 20ste eeuw tot stand is gekomen in het zakencentrum van Londen. Het is gelegen in het voormalige Cripplegate, een gebied (ward) dat gedurende de Tweede Wereldoorlog werd verwoest door bombardementen en tegenwoordig dichtbebouwd is met gebouwen van banken en andere financiële instellingen. Onderdeel van het complex zijn ook het Barbican cultureel centrum, het stadsmuseum van Londen, de Guildhall muziek- en toneelschool, een openbare bibliotheek en een meisjesschool. Het Barbican Complex is een prominent voorbeeld van Britse brutalistische architectuur.

Ontwerp[bewerken]

Het complex werd ontworpen door architectenbureau Chamberlin, Powell and Bon, dat al bekend stond om zijn baanbrekende Golden Lane Estate, ten noorden, direct naast het Barbican-complex gelegen. Het luxe Barbican-wooncomplex was vooral bestemd voor werknemers van het Londense zakencentrum. De architecten hadden zich laten beïnvloeden door de ideeën van Le Corbusier en met name zijn Unité d'Habitation- project uit 1952. Ze wilden een stedelijk gebied creëren met kerk, café, school, bibliotheek en verschillende kleine winkels. Centraal binnen het concept was de totale scheiding tussen voetgangersgebied en werkverkeer. Ze namen het principe over van een podium, verbonden met een netwerk van hoger gelegen loopbruggen, om een woonwijk te laten ontstaan bestaande uit een voetgangerszone afgeschermd van verkeer en lawaai.

Bouw[bewerken]

Alhoewel de ontwerpfase in 1959 begon, heeft het bouwproject vervolgens meer dan twintig jaar in beslag genomen. De meeste woonblokken zijn gebouwd tussen 1969 en 1980. De flats zijn hoofdzakelijk gegroepeerd in drie torens en zeven terrasvormige vloerelementen, die zeven verdiepingen boven het podiumniveau uitrijzen. Er zijn allerlei subtiele variaties tussen de blokelementen aangebracht; verschillende soorten tongewelven, divers gekleurde rails en deuren en uiteenlopende details aan de flats en huizen onder het podiumniveau. De terrassen zijn in u- of z-vormen gerangschikt, die vaak daartussen aangelegde tuinen omringen. Bijna een kwart van het complex (ca. 3,25 ha) bestaat uit tuinen en vijvers.

Het woongedeelte werd al in 1969 officieel geopend; op dit moment (in 2014) zijn er circa 4000 mensen woonachtig.[1] Het cultuur- en conferentiecentrum is het grootste van Europa en was het laatste deel van de bouwfase van het complex, het werd op 3 maart 1982 geopend door koningin Elizabeth.

Monumentenstatus[bewerken]

Het Barbican-complex werd in 2001 op de monumentenlijst geplaatst (Grade II-listed).[2] Het is aangemerkt als locatie van bijzonder architectonisch belang, vanwege de omvang, de samenhang en de ambitie van het bouwproject. De gebouwen zijn voorbeeld van het wijdverbreide gebruik van beton als gezichtsbepalend aspect van de Britse bouwkunst uit jaren zestig en zeventig van de 20ste eeuw en worden aangemerkt als een van Londen's belangrijkste voorbeelden van het Brutalisme.

Wikimania 2014[bewerken]

Wikimania 2014 werd gehouden in het Barbican cultureel centrum.

Het Barbican cultureel centrum
Barbican towers

Externe links[bewerken]

Referenties en noten[bewerken]

  1. Folder 'Discover the Barbican', Barbican Centre
  2. Verklaring van de City of London over de monumentenstatus van het Barbican complex