Boeddhistische geschriften

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dhamma wiel

Boeddhisme

Concepten
Geschiedenis
Stromingen
Geschriften
Personen
Tempels
Devotie
Per land
Termen
Van A tot Z
Dhamma wiel

Dit is een overzicht van de boeddhistische geschriften in de verschillende boeddhistische religies. De geschriften die nu nog bestaan, komen zowel uit levende tradities (Theravada, Mahayana en Vajrayana) als dode tradities (voornamelijk vroege boeddhistische scholen die niet meer bestaan).

Sommige geschriften zijn volledig bewaard gebleven, andere slechts gedeeltelijk. Weer andere zijn volledig vergaan. De tradities hebben elk hun eigen geschriften. De Tripitaka neemt echter in alle tradities de meest voorname plaats in.

Geschriften van levende tradities[bewerken]

Theravada[bewerken]

De Pali-canon (Tipitaka) (588 tot 250 voor Christus)

Het Theravada is de enig overgebleven van de achttien scholen van het oudste Indiase boeddhisme. Het heeft de overgeleverde uitspraken van de Boeddha, de leefregels voor de monniken, en de samenvatting van de oudste boeddhistische filosofie bewaard in de Pali-canon:

Commentaren uit India en Sri Lanka (250 vóór tot 500 ná Christus)


Mahayana[bewerken]

Het Mahayana ontstond in India, en verspreidde zich in onder andere China, Tibet en Japan, waar een uitgebreide Mahayana-literatuur ontstond.


Indiaas Mahayana

Prajna Paramita betekent hoogste wijsheid, het inzicht in de leegte van alle verschijnselen:

Vaipulaya is een verzamelterm voor geschriften met een transcendentale inslag: de hoogste werkelijkheid overstijgt de zichtbare werkelijkheid:


Chinees Mahayana

Het Chinees boeddhisme ontwikkelde een aantal eigen scholen, aan de hand van verschillende Mahayana-geschriften:

Chan is een Chinese school die de nadruk legt op intensieve meditatie. Volgens de legende is ze naar China gebracht door Bodhidharma:

  • Platform Soetra van Hui-Neng

Japan Japan nam verschillende Chinese scholen over. De (in het westen) bekendste zijn het Zuiver Land-boeddhisme en het Zen-boeddhisme

Zen is de Japanse variant van Chan:


Tantrayana[bewerken]

Tibet

Het Tibetaans boeddhisme heeft een zeer uitgebreide literatuur, zowel van vertalingen als van originele teksten.

  • Kangyur (de Tibetaans boeddhistische canon): Vertaling van het woord - de canonische teksten (588 vóór tot 200 ná Christus).
  • Tengyur (Adittionele leer): Het doorgegeven woord - door monniken in India (200 tot 1100 n. Chr).

Tibet kent een eigen literatuur, waarvan een gedeelte populair is geworden in het westen:

Geschriften van dode tradities[bewerken]

Gedeeltes van de geschriften van de uitgestorven vroege boeddhistische scholen bestaan nog steeds:

  • Geschriften van de Mulasarvastavadins
  • Geschriften van de Dharmaguptikas
  • Geschriften van de Mahasanghikas
  • Geschriften van de Vinayamatrka
  • Geschriften van de Sarvastivadins
  • Geschriften van de Mahisasakas

Gebeden[bewerken]

In de Chinese Mahayana traditie zijn er onder andere de volgende gebeden/mantra's:

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]