Branchevervaging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Onder Branchevervaging verstaat men het verschijnsel dat de in de detailhandel aangeboden assortimenten verbreed worden en wel zodanig dat verschillende winkeltypen elkaar qua assortiment gedeeltelijk kunnen overlappen.

Geschiedenis[bewerken]

Tot in de jaren '60 van de 20e eeuw kon de detailhandel nog ingedeeld worden in talrijke van elkaar te onderscheiden categorieën. Men kende onder meer de kruidenier, de melkboer, de slager, de visboer, de bakker, de groenteboer, de bloemist, de apotheek, de drogist, de slijter, de boekhandel, de kapper en de fotograaf. Slechts het warenhuis en later de supermarkt kenden een minder gespecialiseerd assortiment.

Geleidelijk aan zag men echter gebeuren dat bepaalde winkels op elkaars terrein gingen komen, aanvankelijk bij individuele middenstanders. Kruideniers gingen bijvoorbeeld ook bepaalde vleeswaren verkopen en de bakker ging koffie en thee schenken. Onder invloed van de opkomende winkelketens werd deze trend voortgezet. Zo kan men tegenwoordig bij supermarkten vaak een breed assortiment aan kleine huishoudelijke artikelen kopen, en ook drogisterijen bieden vaak een breed assortiment producten aan, variërend van voedingsmiddelen tot speelgoed. Warenhuizen gingen elektriciteit en gas verkopen, enzovoort.

Buiten het terrein van de detailhandel ziet men eveneens branchevervaging optreden, bijvoorbeeld bij banken die verzekeringen, hypotheken en zelfs reizen gingen verkopen.

Overig[bewerken]

Het doel van het verbreden van het assortiment is het verhogen van de omzet en de winst. Echter, wet- en regelgeving kan daarbij een beperkende factor zijn. Tot in de jaren 60 van de twintigste eeuw werden er strikte regels aan middenstanders opgelegd, maar in de daaropvolgende decennia is de regelgeving voor ondernemers in Nederland geleidelijk steeds verder geliberaliseerd. Vandaag de dag is een diploma Algemene ondernemersvaardigheden voldoende om een vergunning voor het openen van een winkel te verkrijgen, hoewel voor de verkoop van bepaalde producten (bijvoorbeeld geneesmiddelen) aanvullende (opleidings)eisen gesteld worden door de wetgever.

Men zou kunnen stellen dat de eisen van de wetgever vervangen zijn door de eisen van de markt: onvakkundige ondernemers worden niet meer gedwarsboomd door de overheid maar van de markt gedrukt door concurrenten die wél vakkundig zijn. Gebrek aan kennis kan er voor zorgen dat initiatieven tot branchevervaging mislukken.

Niet tot branchevervaging wordt gerekend het ten gevolge van technische ontwikkelingen uitbreiden van het assortiment met nieuwe producten, die echter verwant zijn aan het oorspronkelijke product. Menig drogisterij heeft zich aldus tot fotozaak ontwikkeld, en diverse smederijen zijn uiteindelijk omgevormd tot garagebedrijf.

Producenten[bewerken]

Indien een productiebedrijf zijn productassortiment verbreedt spreekt men in het algemeen niet van branchevervaging, maar van horizontale integratie.