Bruxisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bruxisme
Tandenknarsen
Tandenknarsen
Coderingen
ICD-10 F45.8
ICD-9 306.8
DiseasesDB 29661
MedlinePlus 001413
MeSH D002012
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Bruxisme oftewel tandenknarsen is een parafunctie van het gebit. Dit gebeurt door het over elkaar schuiven van boven- en ondertanden; hierbij kan een knarsend geluid gehoord worden.

Over het algemeen gebeurt het 's nachts tijdens de slaap en onbewust.

Hierdoor ontstaan er eerst slijtvlakken (attritie) op de tanden, waardoor het glazuur afslijt en de dentine bloot komt te liggen zodanig dat cariës en tandgevoeligheid kunnen ontstaan. Verder wordt het steunweefsel van de tanden aangetast (door overbelasting) zodanig dat de tanden los komen en het kaakgewricht aangetast wordt (Costen-syndroom). Ook andere klachten kunnen het gevolg zijn van bruxisme, zoals slecht slapen, hoofdpijn, pijnlijke kaakgewrichten en -spieren, tand- en kiespijn, vermoeidheid en nek- en schouderklachten.

Oorzaken van bruxisme zijn gebrekkige tandcontacten (premature contacten of soms malocclusie genoemd), psychische spanningen (stress), of als een bijwerking van drugs waaronder amfetaminen als MDMA.

De behandeling zal dan bestaan in het inslijpen van de premature contacten, het behandelen van de stress en het dragen van een opbeetplaat, ook wel splint genoemd.
Een opbeetplaat is een hoefvormige kunstharsplaat die op de boventanden geplaatst wordt. De zijde naar de ondertanden is glad en heeft met alle ondertanden contact, ook wanneer de onderkaak zijdelingse bewegingen doet. Men spreekt dan van een gebalanceerde occlusie.