CNG

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een met CNG aangedreven taxi bij een CNG-station in New Delhi (India)

CNG is de Engelstalige afkorting voor compressed natural gas, in het Nederlands vertaald als aardgas onder druk.

CNG wordt meestal gemaakt door aardgas met behulp van een compressor te comprimeren tot een druk van ca. 200 bar. (In de V.S. wordt een hogere druk gebruikt.) Om van vloeibaar aardgas (lng) CNG te maken wordt vaak een andere methode gebruikt: het aardgas wordt vloeibaar verpompt en op de gewenste druk verdampt. Aardgas wordt gecomprimeerd omdat het zo minder ruimte inneemt. Opslag vindt meestal plaats in stalen of composiet cilinders.

Toepassing[bewerken]

CNG wordt in hoofdzaak toegepast als voertuigbrandstof. Ook wordt aardgas soms tijdelijk gecomprimeerd opgeslagen om als buffervoorraad te dienen. Als voertuigbrandstof is CNG een alternatief voor benzine of diesel. In vergelijking met deze brandstoffen stoot een aardgasvoertuig minder fijnstof en NOx uit. Aardgas is echter nog steeds een fossiele brandstof en daarom niet echt duurzaam. Wel is aardgas (methaan) gemakkelijker te verduurzamen door het te vervangen door het methaan uit biogas. CNG geeft in vergelijking met benzine een reductie in CO2-uitstoot van 20 tot 25%. Ten opzichte van diesel is de reductie in CO2-uitstoot 9%.

Prijs[bewerken]

Daarnaast is aardgas goedkoper. Als gevolg van de gestegen brandstofprijzen neemt het gebruik internationaal sterk toe. Ook in Nederland zijn er initiatieven om het rijden op aardgas te promoten, zo is de energiebelasting op aardgas als brandstof vele malen lager dan de accijns op diesel of benzine. Er is echter sprake van niet vergelijkbare prijzen. Aardgas gaat per kubieke meter gas, benzine en diesel wordt per liter verkocht. Om een eerlijke prijsvergelijking te maken moet de energiedichtheid van de brandstof in de vergelijking worden meegenomen.

Stimulering door de overheid[bewerken]

Aardgasauto's zijn over het algemeen minder milieubelastend en daarom willen overheden het gebruik ervan stimuleren. Aardgasvoertuigen kunnen ook rijden op (opgewerkt) biogas en in de toekomst mogelijk ook op waterstof en/of een CNG/waterstof mengsel.

In Nederland rijdt het Ministerie van Infrastructuur en Milieu met leaseauto's op aardgas, daarnaast is een aantal gemeenten bezig hun wagenpark over te schakelen op CNG. Ook Belgische overheden stimuleren het gebruik van CNG zowel voor overheidsdiensten [1] als voor ondernemingen.[2]

Bij openbare aanbestedingen voor busvervoer wordt door sommige lagere overheden aardgasbussen voorgeschreven. De NederlandseVVD bestrijdt dit en stelt dat er sprake is van oneerlijke en onjuiste bevoordeling van bepaalde leveranciers door een technologie voor te schrijven. De regels voor openbare aanbesteding zouden hierdoor niet goed worden gehanteerd. Dit is te ondervangen door in plaats daarvan strenge milieunormen te stellen om zo een objectieve maatstaf te hanteren. Er zijn namelijk inmiddels dieselbussen die aan de strengste bestaande normen (EEV) kunnen voldoen. Niet elke aardgasbus is schoner dan de schoonste dieselbussen. Het is dus van belang om normen te stellen. Dit voorkomt ook dat technieken die nog betere prestaties hebben ten onrechte worden uitgesloten. Knelpunt bij het stellen van normen is dat er geen Europese norm is die de best beschikbare techniek beschrijft. Door het voortschrijden van de techniek zouden telkens nieuwe normen nodig zijn. Een ander punt is dat de normen een heel palet aan emissies beschrijven. De ene overheid heeft andere beleidsprioriteiten dan de andere. De huidige keuze voor aardgasbussen is vooral ingegeven door het streven naar het gebruik van duurzame biobrandstoffen. Een aardgasbus kan zonder aanpassing rijden op biogas als dat beschikbaar komt; met een dieselbus kan dit niet. Daar staat weer tegenover dat een dieselbus in principe geschikt is voor biodiesel. De kilometerprijs van een aardgasbus is momenteel hoger dan die voor een dieselbus. Dit wordt vooral bepaald door de olie- en gasprijzen die sterk fluctueren.

CO2-uitstoot[bewerken]

Bij de verbranding van 1 m3 aardgas (1 bar, 0 °C) komt circa 1,8 kg CO2 vrij.[3]

Dit is uitsluitend de CO2 die aanwezig is in aardgas zelf en vrijkomt bij verbranding. Dit is echter maar een deel van de totale hoeveelheid CO2-uitstoot die aardgas als product veroorzaakt. Volgens de well to wheel-methodiek wordt alle CO2 die ontstaat bij het opsporen, produceren, reinigen, transporteren, op druk brengen en opslaan van aardgas toegerekend aan de CO2-uitstoot van aardgas. Dat kan wel zo'n 20% bedragen. Daarmee komt de uitstoot op ca. 2,2 kg CO2 per m3 aardgas.

Ombouw[bewerken]

Om te kunnen rijden op aardgas kan een voertuig omgebouwd worden of er kan een OEM-aardgasvoertuig gekocht worden. De meeste grote automerken leveren tegenwoordig aardgasauto's. Een aardgasauto rijdt (vrijwel) hetzelfde als een normale auto. Wel draait de motor vaak stiller. Veel personenwagens op aardgas hebben ook de beschikking over een (nood)tank op benzine. Dit wordt bifuel genoemd. Auto's die alleen op aardgas kunnen rijden heten monofuel.

Het meest gebruikelijk is de ombouw van benzinemotoren, zodat deze ook op aardgas kunnen rijden. Dit is sterk vergelijkbaar met de praktijk bij lpg. Wel is met name het brandstofsysteem anders vanwege de hoge opslagdruk. In vergelijking met benzine heeft aardgas een klopgrens die duidelijk boven de 100 ligt, anti-klopregelingen, zoals pingelsensoren en ontstekingstijdstipcorrectie, zijn bij een motor die uitsluitend op aardgas loopt dus niet nodig.

Ook ombouw van dieselmotoren is mogelijk, maar minder gebruikelijk. Aardgas ontbrandt namelijk - in tegenstelling tot diesel - niet vanzelf. De bestaande dieselmotor kan worden gebruikt, maar het gas moet wel ontstoken worden. Om het aardgas te ontsteken worden twee methoden gebruikt, namelijk het ontsteken met een ontstekingsinstallatie zoals bij benzinemotoren, of gebruikmaken van de bestaande dieselinspuiting waarbij een minimale hoeveelheid dieselbrandstof wordt gebruikt on de verbranding van het aardgas in gang te zetten. Dit laatste wordt wel dual fuel genoemd. Omdat de verbrandingswaarde lager ligt dan die van dieselbrandstof en de verbranding trager verloopt, zal het verbruik hoger liggen dan van diesel, maar daarbij loopt de motor (door de tragere verbranding) ook rustiger.

Tanken[bewerken]

Het tanken van CNG vindt ofwel plaats met een slowfill-systeem of een fastfill-systeem. Bij een fastfillsysteem gaat het tanken net zo snel als bij benzine. Hiervoor moet men echter wel bij een CNG tankstation zijn. Het aantal CNG tankstations is nog beperkt, maar neemt toe. Een slowfillsysteem (ook wel thuisvulinstallatie genoemd) is een tanksysteem met een kleine compressor die bijvoorbeeld thuis op het aardgasnet kan worden aangesloten. Met een slowfill tanksysteem duurt het tanken enkele uren.

HCNG[bewerken]

HCNG (of H2CNG) is een mengsel van samengeperst aardgas (CNG) en 4-9 procent waterstofgas aan energie[4]. Het wordt gebruikt als brandstof voor verbrandingsmotoren.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Mobimix.be. Stad Brugge neemt acht wagens op CNG in dienst. Stad Brugge. mobimix.be (10 februari 2011) Geraadpleegd op 2 januari 2011
  2. Vlaamse overheid. Ecologiepremie. Agentschap Ondernemen. VLAO (2011) Geraadpleegd op 2 januari 2011
  3. Em Prof Jo Hermans - Energie Survival Gids ISBN 9789075541113
  4. DOE HCNG